Η εξάσκηση του Τάι Τσι Τσουάν

Το Τάι Τσι ως μέσο φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης

Thu, 19 Feb 2026 19:02:00 GMT

Το "Τάι Τζι Τσουάν" (Tai Ji Quan), γνωστό ως Τάι Τσι, αποτελεί μέθοδο άσκησης κινεζικής προέλευσης, η οποία ξεκίνησε ως πολεμική τέχνη και εξελίχθηκε σε ολιστική πρακτική που συνδυάζει κίνηση, αναπνοή και νοητική συγκέντρωση. Στη σύγχρονη βιβλιογραφία αναγνωρίζεται ως μορφή άσκησης με επιδράσεις στο μυοσκελετικό, νευρικό, αναπνευστικό και καρδιαγγειακό σύστημα.

Πρόληψη & αποκατάσταση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας μέσω του Τάι Τσι

Fri, 02 Jun 2017 13:02:00 GMT

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), μία νόσος η οποία μπορεί να προληφθεί και να αντιμετωπισθεί, χαρακτηρίζεται από προοδευτικό περιορισμό της ροής του αέρα στους αεραγωγούς και σχετίζεται με χρόνια φλεγμονώδη αντίδραση των αεραγωγών και του πνευμονικού παρεγχύματος σε βλαπτικούς παράγοντες και αέρια. Οι ασθενείς εκτός της δύσπνοιας και του βήχα έχουν συστημικές επιπτώσεις με αυξημένο οξειδωτικό στρες και συστημικές φλεγμονές, οδηγώντας σε δυσλειτουργία των σκελετικών μυών και ατροφία. Η πλειοψηφία των ερευνών διεθνώς και η GOLD (παγκόσμια πρωτοβουλία ΧΑΠ) υποστηρίζουν τις ευεργετικές επιδράσεις της πνευμονολογικής αποκατάστασης, βασικό συστατικό της οποίας είναι η άσκηση¹. Η ικανότητα και ανοχή στην άσκηση είναι μέσο πρόληψης και πρόγνωσης σε ασθενείς με ΧΑΠ. Μια εναλλακτική μορφή ήπιας σωματικής και πνευματικής άσκησης είναι το Tάι Τσι Τσουάν (Tai Chi Chuan 太極 ή Tài Jí Quan), έχει τις ρίζες της στις αρχαίες πολεμικές τέχνες της Κίνας κι εφαρμόζεται τις τελευταίες δεκαετίες στους ασθενείς με ΧΑΠ για την πρόληψη των παροξύνσεων της νόσου και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παρουσιάσει μια διαφορετική προσέγγιση αποκατάστασης, βασισμένη σε πρόσφατες επιστημονικές έρευνες

ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Για να εντοπιστούν τα άρθρα που θα υποστήριζαν την ιδέα μου αρχικά έψαξα στο Pub Med στο Science Direct και στο Google Scolar όπου έθεσα τις λέξεις κλειδιά Tai Chi και COPD, prevention and breathing exercise. Περιόρισα το πεδίο στην τελευταία πενταετία.Επιπλέον χρησιμοποίησα την Υπηρεσία Διάδοσις - Διαδανεισμό Ιατρικών Άρθρων για να μου σταλούν 2 από αυτά που δεν είχα πρόσβαση.

ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ

Υπάρχουν πειραματικά δεδομένα ερευνών δεκαπενταετίας ότι το Τάι Τσι είναι κατάλληλο για ηλικιωμένους ασθενείς και άτομα με σωματικές αδυναμίες, καθώς βελτιώνει δύναμη ελαστικότητα, ισορροπία, καρδιακή λειτουργία, διαταραχές ύπνου και βελτιώνει την ψυχική υγεία.² Σε μια πιο πρόσφατη ανασκόπηση Καναδικού Πανεπιστημίου³ για την επίδραση αυτής της άσκησης σε 4 ασθένειες (καρκίνο, ΧΑΠ, οστεοαρθρίτιδα, καρδιακή ανεπάρκεια), έδειξε ότι είναι κατάλληλη για άτομα με πολλαπλή νοσηρότητα, χωρίς να επιδεινώνεται η δύσπνοια και ο πόνος. Αντίθετα παρατηρήθηκε τάση για βελτίωση δύσπνοιας, βελτίωσης δύναμης εκτεινόντων, ικανότητας άσκησης και ποιότητας ζωής. Οι περισσότερες έρευνες γίνονται στην Ασία όπως αυτή των Chan et.al⁴ όπου συμμετείχαν 5 κλινικές αποκατάστασης ατόμων με ΧΑΠ. Οι 206 ασθενείς με ΧΑΠ χωρίστηκαν σε 3 ομάδες, την ομάδα Τάι Τσι, την ομάδα άσκησης (περπάτημα με συνδυασμό αναπνοών) και την ομάδα έλεγχου με συνηθισμένες δραστηριότητες. Όπως σε όλες τις όμοιες έρευνες οι ασθενείς εκτελούσαν 2 συνεδρίες την εβδομάδα της μιας ώρας. Είχαν οδηγίες για το σπίτι, να μοιράζουν τη συνεδρία μιας ώρας σε πρωί και απόγευμα και να καταγράφουν την περιοδικότητα σε ημερολόγιο. Ο μέσος όρος των ηλικιών ήταν 73 έτη. Η ομάδα Τάι Τσι είχε μεγάλες βελτιώσεις στην FVC και FVC1, στην απόσταση εξάλεπτου περπατήματος(6 MWT),η ομάδα ασκήσεων καμία βελτίωση, ενώ η ομάδα ελέγχου έκπτωση πνευμονικής λειτουργίας. Το ποσοστό συμμόρφωσης για το Τάι Τσι ήταν 74%, ενώ για την ομάδα άσκησης 69%. Τα ασήμαντα αποτελέσματα στην κλίμακα δύσπνοιας Borg και συχνότητας εισαγωγής στο Νοσοκομείο έχουν να κάνουν με τη μικρή διάρκεια της έρευνας (3 μήνες). Δύο χρόνια αργότερα οι ίδιοι επιστήμονες δημοσίευσαν ένα άρθρο παρακολούθησης των αποτελεσμάτων αξιολόγησης των ασθενών με επιμήκυνση διάρκειας του προγράμματος για 6 μήνες. Τα ευεργετικά αποτελέσματα της πνευμονικής λειτουργίας διατηρήθηκαν και κάποια βελτιώθηκαν. Παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στην κλίμακα παροξυσμών, η FEV1 βελτιώθηκε στα 100 ml (αυξήθηκε από 89 σε 99) και οι ασθενείς κατάφεραν να περπατήσουν περισσότερο 51 μέτρα ⁵. Αργότερα σε συγκριτική έρευνα ανάμεσα στο Γιανγκ στυλ του Τάι Τσι και τον ηλεκτρικό διάδρομο έγινε πρώτη φορά διαφραγματικό ηλεκτρομυογράφημα με οισοφαγικό καθετήρα κατά τη διάρκεια ελεύθερης κίνησης⁶.Τα αποτελέσματα ήταν ότι το Τάι Τσι είναι αποτελεσματικό είδος πνευμονολογικής αποκατάστασης με παρόμοια πρόσληψη οξυγόνου και αναπνευστικά φορτία στους δυο τρόπους άσκησης, αλλά με προβάδισμα στο Τάι Τσι όσον αφορά την αύξηση του αναπνεόμενου όγκου, τη χαμηλότερη αναπνευστική συχνότητα και συχνότητα κόπωσης του τετρακεφάλου Άλλη έρευνα χαμηλής μεθοδολογίας και με δείγμα μόνο 10 ασθενών καταγράφει μεγάλη βελτίωση στο σκορ ποιότητας ζωής, αλλά όχι στην ικανότητα άσκησης και στο μέγιστο όγκο οξυγόνου⁷. Σε μια πιο αξιόπιστη αυστραλιανή μελέτη με δείγμα 40 ατόμων με πνευμονικό εμφύσημα και χρόνια βρογχίτιδα δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην ικανότητα άσκησης, αλλά στο άγχος, την ισορροπία και τη δύναμη του τετρακεφάλου⁸. Η ένταση της άσκησης με το Τάι Τσι έφτασε στο 53% VO2 των αποθεμάτων οξυγόνου (ελάχιστη τιμή έντασης εκγύμνασης για τη βελτίωση καρδιαγγειακής λειτουργίας). Επίσης σε αυτήν τη έρευνα οι ασθενείς είχαν υψηλά σκορ στο ερωτηματολόγιο χρόνιας αναπνευστικής άσκησης (Chronic Disease Questionnaire και στην κλίμακα νοσοκομειακού άγχους/κατάθλιψης (Hospital Anxiety Depression Scale) που οι προηγούμενες έρευνες δεν αξιολόγησαν. Αρθρογραφικές ανασκοπήσεις συμφωνούν ότι οι μισές περίπου από τις έρευνες που αξιολογούν την επίδραση Τάι Τσι στους ασθενείς με ΧΑΠ όσον αφορά τη βελτίωση ικανότητας άσκησης έχουν χαμηλή ποιότητα μεθοδολογίας. Π.χ. σε 2 από αυτές ο δείκτης κλίμακας ελάχιστης σημαντικής διαφοράς (Minimal clinically important difference) MCID>25m για το τεστ 6λεπτου βαδίσματος (6 MWT), ενώ ο μέσος όρος των αλλαγών ήταν 18,77 m¹ Άλλοι μελετητές δηλώνουν ότι θα πρέπει να γίνουν έρευνες και σε άλλους πληθυσμούς με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, στους οποίους η άσκηση δεν θα είναι προσιτή λόγω κουλτούρας. Παρ' όλα αυτά κι αυτοί «οι αμφισβητίες» παραδέχονται τις βελτιώσεις των συμπτωμάτων των ασθενών με ΧΑΠ και τη πρόληψη των παροξυσμών τους⁹.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η πλειοψηφία των ερευνών επιβεβαιώνουν ότι ένα πρόγραμμα αποκατάστασης μακράς διάρκειας με Τάι Τσι σε ασθενείς με ΧΑΠ επιδρά στη βελτίωση της ικανότητας άσκησης, της φυσικής / ψυχολογικής κατάστασης, της πνευμονικής λειτουργίας, της ποιότητα ζωής των ασθενών.Τα δεδομένα αυτά απαντούν στο αρχικό ερώτημα της εργασίας αν θα μπορούσε αυτό το είδος άσκησης να είναι μέσο πρόληψης παροξυσμών ΧΑΠ και βελτίωση των χαρακτηριστικών της νόσου.

Είναι μια μέθοδος χαμηλού κόστους που δεν προϋποθέτει εξοπλισμό, μόνο ειδικευμένο δάσκαλο. Καλύπτει ένα κενό για ασθενείς που μένουν σε απομακρυσμένες περιοχές και δεν έχουν πρόσβαση σε κεντρικές δομές που γίνεται αποκατάσταση. Για ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με ΧΑΠ ο διάδρομος και το ποδήλατο είναι βαρετά και γρήγορα τα εγκαταλείπουν, ενώ το Τάι Τσι στο μεγάλο ποσοστό των ερευνών είναι διασκεδαστικό για αυτούς (συμφωνώ μαζί τους από εμπειρία). Παρά το γεγονός ότι οι κινήσεις απαιτούν συντονισμό-συγκέντρωση οι ασθενείς παρά την προχωρημένη ηλικία είναι πρόθυμοι να τις μάθουν.

Ο έλεγχος της αναπνοής επιτυγχάνεται καλύτερα με το Τάι Τσι, διότι η άσκηση έχει μια κυκλικότητα, σε σχέση π.χ. με το διάδρομο. Οι ασθενείς εκτελούν μια κίνηση και μετά κάνουν σύντομη παύση. Έτσι μπορούν να φθάσουν σε επίπεδα υψηλότερης έντασης άσκησης για μικρό χρονικό διάστημα. Συμπληρωματικά η αναπνευστική προσπάθεια και συχνότητα ελέγχονται καλύτερα από το νευρωνικό κύκλωμα του αναπνευστικού συστήματος που έχει συνεχή ανατροφοδότηση.

Η ένταση που φθάνει η άσκηση με το Τάι Τσι ταυτίζεται με την ελάχιστη ένταση γύμνασης που βελτιώνει την καρδιαγγειακή φυσική κατάσταση. Όταν κάποιος το εφαρμόσει διαπιστώνει πως ο συντονισμός της αναπνοής με τις κινήσεις είναι αυτόματος σχεδόν φυσικός, η άσκηση δεν είναι επίπονη, ενώ είναι ακίνδυνη για ασθενείς με συννοσηρότητα.

Οι επιδράσεις στην ψυχολογία είναι σημαντικές για τους ασθενείς με ΧΑΠ που εμφανίζουν συχνά κατάθλιψη, με τις ασκήσεις αυτές χαλαρώνουν και αποκτούν πνευματική επίγνωση. Για κάθε αργή κίνηση που κάνουν είναι συνειδητοί τη συνδυάζουν με αναπνοή και θετικό οραματισμό κι εκτός από ενδυνάμωση αποκτούν συνείδηση για το εδώ και τώρα, βελτιώνοντας τη διάθεσή και το άγχος τους. Ακόμα οι τεχνικές μπορούν να διδαχθούν και στην ύπαιθρο.

Η εστίαση στη στάση και τον έλεγχο της αναπνοής επιτυγχάνει με μικρή προσπάθεια και κόπο ενδυνάμωση κάτω άκρων και αναπνευστικών μυών, με αποτέλεσμα ακόμα και σε έναν μελλοντικό παροξυσμό οι ασθενείς να είναι πιο δυνατοί και κινητικοί και να αναρρώσουν γρηγορότερα.

Οι αλλαγές των συμπτωμάτων στην ικανότητα άσκησης και την ποιότητα ζωής που παρατηρούνται στις έρευνες έχουν να κάνουν με την ήπια μετατόπιση του κέντρου βάρους από το ένα στο άλλο πόδι με συνακόλουθη την βελτίωση της ισορροπίας και την πρόληψη των πτώσεων. Οι κινήσεις των χεριών ¨σαν σύννεφα¨ εκπτύσσουν το θώρακα και δυναμώνουν τους αναπνευστικούς μυς, ενώ οι κινήσεις του κορμού κινητοποιούν εκκρίσεις.

Όσον αφορά την αύξηση της χωρητικότητας των πνευμόνων και τη βελτίωση της καρδιαγγειακής λειτουργίας εξηγείται διότι οι ασκούμενοι εκπαιδεύονται να κατεβάζουν μια βαθιά αναπνοή χαμηλά 3 δάκτυλα κάτω από τον αφαλό (σημείο ταντιέν-ενεργιακό κέντρο) και να εισπνέουν με τη μύτη με τη συνέργια διαφράγματος και κοιλιακών μυών¹⁰. Θα συμπέρανε κάποιος ότι η βαθιά αναπνοή σχετίζεται με τη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου που προαναφέρθηκε VO² και την αύξηση καρδιακής παροχής, μυϊκής αιμάτωσης και τελικά πρόληψης θνησιμότητας.

Οι επόμενες έρευνες θα πρέπει είναι μεγαλύτερες όσον αφορά τη διάρκεια, (όχι μόνο 3- 6 μήνες) και το πλήθος των ασθενών,να πραγματοποιηθούν από περισσότερα Πανεπιστήμια του Δυτικού κόσμου και ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

Στη χώρα μας χρειάζεται παρότρυνση του κόσμου που δε βελτιώνεται με τα φάρμακα κι έχει ήπια, ή σοβαρή σταθερή νόσο να παρακολουθεί κλασσικά προγράμματα πνευμονικής αποκατάστασης κι όταν αυτό δεν είναι εφικτό... να βρει έναν δάσκαλο που διδάσκει Τάι Τσι!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Weibing Wu, Xiaodan Liu, Longbing Wang, Zhenwei Wang, Jun Hu, and Juntao Yan.Effects of Tai Chi on exercise capacity and health-related quality of life in patients with chronic obstructive pulmonary disease: a systematic review and meta-analysis. Int J Chron Obstruct Pulmon Dis. 2014; 9: 1253–1263. Published online 2014 Nov 7. doi: 10.2147/COPD.S70862 PMCID: PMC4230171
Kuramoto AM. Therapeutic benefits of Tai Chi exercise: research review. WMJ. 2006 Oct;105(7):42-6.
Chen Yi-Wen, Hunt A Michael, Campbell L, Kristin Peill Kortni, Reid W Darlene. The effect of Tai Chi on four chronic conditions—cancer, osteoarthritis, heart failure and chronic obstructive pulmonary disease: a systematic review and meta-analyses. Br.J.Sports Med. 2015;0:1-12 http://dx.doi.org/10.1136/bjsports-2014-094388
Chan AW, Lee A, Suen LK, Tam WW. Tai chi Qigong improves lung functions and activity tolerance in COPD clients: a single blind, randomized controlled trial. Complement Ther Med. 2011 Feb;19(1):3-11. doi: 10.1016/j.ctim.2010.12.007. Epub 2011 Jan 17.
Chan A.W., Lee Albert, Lee Diana T.F., Suen Lorna K.P., W.S Wilson. Tam, Chair S.Y., Griffiths Peter. The sustaining effects of Tai chi Qigong on physiological health for COPD patients: A randomized controlled trial Complement Ther Med.2013;21,585-594
Qiu ZH, Guo HX, Lu G, Zhang N, He BT, Zhou L, Luo YM, Polkey MI Physiological responses to Tai Chi in stable patients with COPD.
Respir Physiol Neurobiol. 2016 Jan 15;221:30-4. doi: 10.1016/j.resp.2015.10.019. Epub 2015 Nov 11.
Yeh GY, Roberts DH, Wayne PM, Davis RB, Quilty MT, Phillips RS. Tai chi exercise for patients with chronic obstructive pulmonary disease: a pilot study. Respir Care. 2010 Nov;55(11):1475-82.
Leung Regina Wai Man Mc Keough, Zoe J, Matthew J Peters, Jennifer A Alison.Short-form Sun-style Tai Chi as an exercise training modality in people with COPD European Respiratory Journal 2012; (41)5 DOI: 10.1183/09031936.00036912
Meng Ding, Wei Zhan, Kejian Li, MD and Xianhai Chen. Effectiveness of T'ai Chi and Qigong on Chronic Obstructive Pulmonary Disease: A Systematic Review and Meta-Analysis J Altern Complement Med. 2014 Feb 1; 20(2): 79–86. doi: 10.1089/acm.2013.0087 PMCID: PMC3924809
Yeh GY, Wayne PM, Litrownik D, Roberts DH, Davis RB, Moy ML. Tai chi mind-body exercise in patients with COPD: study protocol for a randomized controlled trial. Trials 2014 Aug 28;15:337. doi: 10.1186/1745-6215-15-337.

Μελέτη - έρευνα: Τζίνα Παπαμιχαλοπούλου
Φυσικοθεραπεύτρια

Η σημειολογία του συμβόλου του Τάι Τσι - Γιν και Γιάνγκ

Tue, 24 May 2016 05:04:00 GMT

Το γνωστό μας σύμβολο του "Γιν και Γιάνγκ" ίσως λίγοι γνωρίζουν ότι ονομάζεται και "Τάι Τσι", καθώς και η ίδια η τέχνη του Τάι Τσι Τσουάν συμβολίζεται με αυτό.

Ο όρος "Τάι Τσι", ερμηνεύεται ως το "Μεγάλο Έσχατο" ή αλλιώς, η "Μέγιστη Αρχή", προσωπικά όμως προτιμώ τον όρο "Ύψιστη Αρχή" γιατί αναφέρεται στην βασική αρχή που κινεί τη ζωή, τους δυο πόλους των αντιθέτων δυνάμεων - αρνητικού και θετικού. Αλλά γιατί και από που, έχει προέλθει ο τόσο γνωστός συμβολισμός του με τον κύκλο που χωρίζεται σε μαύρο και άσπρο, όπου στο κάθε χρώμα εμπεριέχεται και λίγο από το αντίθετο;

Το Τάι Τσι, χωρίζεται από τη μία πλευρά με το "Γιανγκ" και από την άλλη με το "Γιν" (τους αντίθετους πόλους), η καμπυλότητα στη μέση που τα διαιρεί και ταυτόχρονα τα γειτονεύει είναι η λωρίδα του Τάι Τσι. Το Τάι Τσι προέρχεται από το "Γου Τσι", την αρχική φύση του "Τάο" που συμβολίζεται με ένα τέλειο κύκλο. Αν συμπιεστεί ο κύκλος και γίνει συστροφή δημιουργεί δυο κύκλους που εφάπτονται (βλ. σχήμα). Αν με τη σειρά του αυτό το σύμβολο τοποθετηθεί εσωτερικά στο σύμβολο του Γου Τσι - τον άδειο κύκλο, τότε προκύπτει το σύμβολο του Τάι Τσι (το γνωστό Γιν και Γιανγκ). Η ικανότητα να αντιστραφεί η συστροφή και να επανέλθει η αρχική φύση του κύκλου είναι ο δρόμος του "Τάο".

Το σύμβολο Τάι Τσι, πού πολύ εκλαϊκευμένα ο κόσμος το ονομάζει το σύμβολο "το καλού και το κακού", είναι η βασική αρχή του ταοϊσμού και σαν ιδέα έκανε την εμφάνισή του στο αρχαίο κείμενο "Τάο Τε Τσινγκ" του Λάο Τσε. Η ιδέα των αντιθέτων δυνάμεων που κινούν τούτο τον κόσμο κάνει έντεχνα την εμφάνισή του στο αρχαίο κείμενο με στίχους όπως:

Ό,τι είναι και ό,τι δεν είναι, δημιουργεί το ένα το άλλο.

Το ψηλό και το χαμηλό συμπληρώνουν το ένα το άλλο.

Το πρώτο και το τελευταίο ακολουθούν το ένα το άλλο.

Όταν ο κάποιος αναγνωρίζει το όμορφο ταυτόχρονα κάνει το άσχημο να υπάρχει.

Η δυστυχία στηρίζεται πάνω στην ευτυχία.

Η ευτυχία είναι αυτό που η δυστυχία κρύβει από κάτω.

Βλέπουμε την αλληλεξάρτηση των αντίθετων δυνάμεων στην φύση και το πως η μία "γεννάει" και αληλλοδιαδέχεται την άλλη. Θα ήταν ανόητο να θεωρήσει κάποιος την μια θέση ως "κακή" και την άλλη ως "καλή". Να πει ότι η μέρα είναι καλή και η νύχτα κακή, η εισπνοή είναι καλή αλλά η εκπνοή όχι… Η μία κατάσταση προϋπόθεση την ύπαρξη της άλλης και η εμμονή σε κάποια από τις δύο, δημιουργεί τελικά πρόβλημα και διατάραξη αυτού του θεμελιώδους νόμου.

Αργότερα από τον ταοϊσμό, ο βουδισμός διακήρυξε ότι η προσκόλληση σε μία από τις δύο αντιθέσεις φέρνει την δυστυχία στη ζωή, αν κάποιος επιζητεί μόνιμα την απόλαυση σέρνει πίσω του τη στιγμή που θα επέλθει ο πόνος. Παράδειγμα, αν κάποιος είναι προσκολλημένος στην απόλαυση να τρώει συνέχεια, είναι καταδικασμένος να υποφέρει από αυτό. Πρέπει να πεινάσει κάποιος για να φάει, αν παραβιαστεί αυτή η αρχή, δηλαδή ότι πρέπει να είναι άδειο κάτι για να μπορεί να γεμίσει, θα επέλθει αναγκαστικά πόνος. Οι αντιστοιχίες είναι άπειρες αλλά το ζητούμενο απλό. Πως να διατηρείται ισορροπία στις δύο αντιθέσεις σε όλες της διαστάσεις της ζωής. Να μην υπάρχει υπέρβαση του ενός πόλου έναντι του άλλου, καθώς μετά θα πρέπει να πληρωθεί το τίμημα.

Στην κινέζικη ιατρική υπάρχουν διαταραχές που σχετίζονται με την περίσσια του Γιάνγκ ή του Γιν στο σώμα. Στις σχέσεις των ανθρώπων ο νόμος του Γιν και Γιάνγκ βρίσκει εφαρμογή στην ενεργητικότητα ή στην παθητικότητα που χαρακτηρίζει κάποιους έναντι των άλλων, στο επίπεδο του Τάι Τσι Τσουάν και στην εφαρμογή του ως μαχητική τέχνη, σε μια αναμέτρηση "Τουί Σόου" - σώμα με σώμα με χέρια που σπρώχνουν, δίνεται έμφαση στο πως θα διατηρηθεί, όχι τόσο υπεροχή, αλλά το να καταφέρει ο ασκούμενος να απεμπλακεί από την δύσκολη θέση αδειάζοντας την περίσσεια δύναμη που του εφαρμόζεται από κάποιον άλλον.

Αν κάποιος περάσει πέρα από το "αυτό είναι καλό" ή "αυτό είναι κακό", πραγματικά βλέπει όλα τα γεγονότα να "χορεύουν" γύρω του ψάχνοντας αυτήν την ισορροπία. Ο σοφός άνθρωπος, πέρα από το "καλό και το κακό", ελεύθερος από μια στείρα ηθική που τα προσδιορίζει, ακροβατεί συνεχώς στην κόψη του ξυραφιού ώστε να μην υπάρχει πάλη μεταξύ των αντιθέτων. Ξέρει ότι η "πόλωση" στην μια ή την άλλη κατάσταση οδηγεί στο χάος και στα συμβάντα που συμμετέχει λειτουργεί ως καταλύτης για να υπάρχει αρμονία. Στην ένταση βρίσκει την ηρεμία και στην ηρεμία την δύναμη, στη μάχη τη γαλήνη και στη γαλήνη τη μάχη. Ξέρει να βάζει το συστατικό που χρειάζεται κάθε γεγονός στη ζωή ώστε να περνά αλώβητος από τις συμπληγάδες των αντιθέτων δυνάμεων.

Μια καθαρά πρακτική εφαρμογή της σωστής ισορροπίας του Γιν και Γιάνγκ είναι η τέχνη του Τάι Τσι Τσουάν - "Η γροθιά της Ύψιστης Αρχής", που μέσα από την μετατόπιση του "άδειου-γεμάτου" του βάρους του σώματος δημιουργείται μια φυσική δυναμική που χωρίς κόπο παράγει δύναμη εκμεταλλευόμενη την βαρύτητα και την αδράνεια. Όταν κάποιος εξομοιώσει πλήρως τις αντιθέσεις, εξουδετερώνει τις συγκρούσεις και επέρχεται η ειρήνη μέσα και έξω, γιατί μιας και το μέσα και το έξω είναι οι όψεις του ίδιου νομίσματος, αν γίνει μέσα, θα γίνει και απέξω. Έτσι, όπως λέει και το Τάο Τε Τσινγκ:

Επίτευξη υψίστης κενότητας. Παραμονή σε ακλόνητη ακινησία.

Απλά διατηρώντας τις ισορροπίες και εξουδετερώνοντας τις αντιθέσεις με την ανάλογη δράση όλα φαίνονται να "εξαφανίζονται" και στο κέντρο μένει μια ατάραχη γαλήνη, όπως ακριβώς στο "μάτι του κυκλώνα" επικρατεί η ηρεμία και ο ουρανός είναι καταγάλανος.

(Το παρόν άρθρο συντάχθηκε από τον Χρήστο Παναγόπουλο (Γιάν Σαν) για τον "Πανελλήνιο Οδηγό Πολεμικών Τεχνών")

Κλινικές μελέτες για τα οφέλη του Τάι Τσι από το Ιατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Harvard

Tue, 09 Jun 2015 14:34:00 GMT

Μια ήπια μορφή άσκησης που μπορεί να αποτρέψει ή να βοηθήσει σε πολλά προβλήματα γήρανσης χρόνιων παθήσεων και θα μπορούσε να είναι η τέλεια δραστηριότητα για το υπόλοιπο της ζωής σας.

Το Τάι Τσι συχνά περιγράφεται ως "διαλογισμός σε κίνηση" (meditation), αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να ονομάζεται "ίαση σε κίνηση" (medication). Υπάρχουν όλο και πιο πολλές ενδείξεις ότι η πρακτική αυτή νου & σώματος, που προέρχεται από την Κίνα ως μια πολεμική τέχνη, έχει αξία στη θεραπεία ή την πρόληψη πολλών προβλημάτων υγείας. Το σημαντικό είναι ότι μπορείτε να ξεκινήσετε ακόμα και αν δεν είστε στην καλύτερη φόρμα ή στα καλύτερα της υγείας σας.Σε αυτoύ του χαμηλού αντίκτυπου άσκηση σε αργή κίνηση, μπορείτε να περάσετε χωρίς διακοπή μέσα από μια σειρά κινήσεων που πήραν το όνομά τους από κινήσεις των ζώων - για παράδειγμα, "λευκός γερανός ανοίγει τα φτερά του" - ή από κινήσεις πολεμικών τεχνών, όπως "χτύπημα και στα δύο αυτιά". Όπως κινείστε, αναπνέετε βαθιά και φυσικά, εστιάζοντας την προσοχή σας - όπως και σε ορισμένα είδη του διαλογισμού - στις σωματικές αισθήσεις σας. Το Τάι Τσι διαφέρει από τα άλλα είδη άσκησης από πολλές απόψεις. Οι κινήσεις είναι συνήθως κυκλικές και ποτέ βίαιες, οι μύες είναι χαλαροί, οι αρθρώσεις δεν είναι σε πλήρη έκταση και οι συνδετικοί ιστοί (τένοντες, σύνδεσμοι) δεν φτάνουν σε ακρότητες, όπως στα άλλα είδη εκγύμνασης. Το Τάι Τσι μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί σε οποιονδήποτε, ακόμα και για τα άτομα που χρησιμοποιούν αναπηρικό καροτσάκι ή που αναρρώνουν από χειρουργική επέμβαση.

Κινησιολογία του Τάι Τσι

"Μέσω μιας προσεκτικά διεξαγόμενης έρευνας καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για το Τάι Τσι ως συμπλήρωμα στη συνήθη ιατρική θεραπεία για την πρόληψη και την αποκατάσταση πολλών καταστάσεων που συνήθως συνδέονται με την ηλικία, "λέει ο Peter M. Wayne, επίκουρος καθηγητής ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και διευθυντής του Τάι Τσι και Ερευνητικού Προγράμματος Νου-Σώματος στο Ερευνητικό Κέντρο Osher της σχολής του Χάρβαρντ. Χρησιμοποιείται ως συμπληρωματική θεραπεία σε συνδυασμό με πρωτογενείς ιατρικές θεραπείες, είτε για την αντιμετώπιση μίας ασθένειας αυτής καθ' αυτής ή των πρωτογενών συμπτωμάτων της, είτε γενικότερα, για τη βελτίωση της λειτουργίας και της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Θεωρίες και ιστορία

Δεν χρειάζεται να μάθετε πολλά για τις ρίζες του Τάι Τσι και την κινεζική φιλοσοφία για να κερδίσετε τα οφέλη του για την υγεία, αλλά κάποιες έννοιες μπορούν να σας βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόησή του: Τσι - η "ενεργειακή δύναμη" ή "βιοενέργεια" η οποία η κινέζικη ιατρική θεωρεί πως ρέει μέσα στο σώμα και ευθύνεται για τις ζωτικές λειτουργίες του. Το Τάι Τσι λέγεται πως ξεμπλοκάρει και αναζωογονεί τη σωστή ροή του Τσι, της βιοενέργειας του σώματος. Γιν και Γιανγκ - τα αντίθετα στοιχεία, πιστεύεται ότι αυτές οι δυνάμεις οικοδομούν το σύμπαν και πρέπει να διατηρούνται σε αρμονία. Το Τάι Τσι λέγεται πως προωθεί αυτή την ισορροπία.

Τάι Τσι στην πράξη

Ένα μάθημα Τάι Τσι μπορεί να περιλαμβάνει τα εξής μέρη:
Ζέσταμα. Εύκολες κινήσεις, όπως κυκλικές κινήσεις των ώμων, γυρίσματα του κεφαλιού από τη μία πλευρά στην άλλη, ή λικνίσματα της μέσης, μπορούν να σας βοηθήσουν να χαλαρώσετε τους μύες και τις αρθρώσεις σας και να επικεντρωθείτε στην αναπνοή και το σώμα σας.
Διδασκαλία και πρακτική των φορμών Τάι Τσι. Οι σύντομες φόρμες - φόρμες είναι σύνολα κινήσεων- μπορεί να περιλαμβάνουν μικρές ή μεγάλες σειρές κινήσεων. Οι μεγάλες φόρμες μπορεί να περιλαμβάνουν εκατοντάδες κινήσεις. Διαφορετικά στυλ απαιτούν μικρότερες ή μεγαλύτερες κινήσεις. Συνήθως στην αρχή, συνίσταται μια σύντομη φόρμα με μικρότερες, πιο αργές κινήσεις, ειδικά αν είστε μεγάλοι ή δεν είστε σε καλή κατάσταση.
Τσι Κουνγκ. Μεταφράζεται ως "Η εργασία της αναπνοής " ή "Η καλλιέργεια της ενέργειας " και αποτελείται από λίγων λεπτών απαλή αναπνοή, μερικές φορές συνδυαζόμενη με την κίνηση. Η ιδέα είναι να βοηθήσει να χαλαρώσετε το μυαλό και να κινητοποιήσετε την ενέργεια του σώματος. Το Τσι Κουνγκ μπορεί να ασκηθεί όρθια, καθιστά ή ξαπλωμένα.

Ξεκινώντας

Τα οφέλη του Τάι Τσι είναι γενικά μεγαλύτερα αν αρχίσει κανείς πριν να αναπτύξει μια χρόνια ασθένεια ή κάποιο λειτουργικό περιορισμό. Το Τάι Τσι είναι πολύ ασφαλές και δεν απαιτεί κάποιο ιδιαίτερο εξοπλισμό, έτσι ώστε να είναι εύκολο να ξεκινήσετε. Εδώ είναι μερικές συμβουλές για να γίνει αυτό:
Ονόματα όπως Γιάνγκ, Γου, και Τσεν δίνονται στους διάφορους κλάδους του Τάι Τσι, προς τιμήν των ανθρώπων που επινόησαν τα σύνολα των κινήσεων που ονομάζονται φόρμες. Ορισμένα προγράμματα δίνουν έμφαση στην μαχητική πλευρά του Τάι Τσι και όχι στις δυνατότητές του για την επούλωση και μείωση του στρες. Σε ορισμένες φόρμες, μπορείτε να μάθετε μακρές ακολουθίες κινήσεων, ενώ άλλες αφορούν μικρότερες σειρές και δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην αναπνοή και το διαλογισμό. Το όνομα είναι λιγότερο σημαντικό από την εξεύρεση μια προσέγγισης που να ταιριάζει με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες σας.
Ελεγχθείτε από το γιατρό σας. Αν έχετε κάποιο μυοσκελετικό πρόβλημα ή ιατρικό θέμα - ή εάν παίρνετε φάρμακα που μπορεί να σας προκαλούν ζάλη ή λιποθυμία - ελέγξτε τα με το γιατρό σας πριν αρχίσετε Τάι Τσι. Λόγω του εξαιρετικού ιστορικού ασφαλείας του, οι πιθανότητες είναι ότι θα πρέπει να το δοκιμάσετε.
Εξετάστε τη πιθανότητα να μπείτε σε ένα τμήμα Τάι Τσι. Το να συμμετάσχετε σε ένα τμήμα μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθετε Τάι Τσι. Βλέποντας έναν δάσκαλο σε δράση, να εξηγεί τις κινήσεις και να μεταδίδει τις διάφορες έννοιες στην συντροφικότητα της ομάδας είναι όλα συν. Οι περισσότεροι δάσκαλοι θα σας αφήσουν να παρακολουθήσετε το μάθημα πρώτα, να δούνε αν αισθάνεστε άνετα με την προσέγγιση και την ατμόσφαιρα. Η διδασκαλία μπορεί να είναι εξατομικευμένη. Ρωτήστε ή ψάξτε αν προσφέρεται στην περιοχή σας κάποιο τμήμα Τάι Τσι. Στην Κόρινθο μπορείτε να απευθυνθείτε στην σχολή Τάι Τσι και Τσι Κουνγκ "Πηγή του Νεαρού Δάσους" και στον δάσκαλο Χρήστο Παναγόπουλο στο τηλέφωνο 6936929950 καθώς και πολλές πληροφορίες για το Τάι Τσι μπορείτε να βρείτε στον παρόντα δικτυακό τόπο.Αν και υπάρχουν μερικά εξαιρετικά βιβλία Τάι Τσι και άφθονα βίντεο στο Youtube, είναι δύσκολο να αφομοιώσει κανείς τη ροή των κινήσεων και τις αρχές που διέπουν την κινησιολογία του από φωτογραφίες, εικόνες ή τα δισδιάστατα βίντεο.

Μιλήστε με τον δάσκαλο. Μιας και δεν υπάρχει καμία τυπική εκπαίδευση ή αδειοδότηση για τους δασκάλους του Τάι Τσι, θα πρέπει να βασιστείτε σε συστάσεις από φίλους ή ιατρούς και φυσικά, στην κρίση σας. Ψάξτε για έναν έμπειρο δάσκαλο ο οποίος θα λάβει υπ' όψιν του τις ανάγκες για την υγεία του καθενός ή το επίπεδο του συντονισμού και της φυσικής κατάστασης, προτέρημα για τον δάσκαλο είναι να έχει εκπαιδευτεί στην Κίνα και ιδιαίτερα στην περιοχή από όπου ξεκίνησε το Τάι Τσι Τσουάν, το Τσεν Τζιά Γκόου.

Ντυθείτε άνετα. Επιλέξτε φαρδιά ρούχα που δεν περιορίζουν το εύρος της κίνησης. Μπορείτε να το δοκιμάσετε χωρίς παπούτσια ή με ελαφρύ, άνετο και ευέλικτο παπούτσι. Ειδικά παπούτσια Τάι Τσι είναι διαθέσιμα, αλλά αυτά που μπορείτε να βρείτε στην ντουλάπα σας πιθανότατα να είναι εξίσου καλά. Θα χρειαστείτε παπούτσια που δεν θα γλιστράνε και να μπορούν να παρέχουν αρκετή υποστήριξη για να σας βοηθήσουν να ισορροπήσετε, αλλά να έχουν αρκετά λεπτή σόλα για να σας επιτρέπουν να νιώσετε το έδαφος. Παπούτσια τρεξίματος, σχεδιασμένα για να σας ωθούν προς τα εμπρός, είναι συνήθως ακατάλληλα.

Μετρήστε την πρόοδο σας. Τα περισσότερα προγράμματα έναρξης Τάι Τσι δοκιμασμένα σε ιατρικές έρευνες διαρκούν τουλάχιστον 12 εβδομάδες, με εκπαίδευση μία φορά ή δύο φορές την εβδομάδα και πρακτική στο σπίτι. Μέχρι το τέλος αυτού του χρόνου, θα πρέπει να γνωρίζετε αν σας αρέσει το Τάι Τσι, και ίσως ήδη παρατηρήσετε θετικές σωματικές και ψυχολογικές αλλαγές.

Κανένας πόνος, μεγάλα οφέλη

"Το Τάι Τσι δυναμώνει τόσο τα άνω και κάτω άκρα, καθώς και τους μύες της πλάτης και της κοιλιάς
Παθολόγος Δρ. Γκλόρια Γε, επίκουρος καθηγητής στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Αν και το Τάι Τσι είναι αργό και απαλό και δεν σας κόβει την ανάσα, προσφέρει τα βασικά στοιχεία της φυσικής κατάστασης - μυϊκή δύναμη, την ευλιγισία, την ισορροπία, και, σε μικρότερο βαθμό, την αερόβια άσκηση. Εδώ είναι μερικά από τα στοιχεία αυτά:

Μυϊκή δύναμη. Σε μια μελέτη του 2006 που δημοσιεύθηκε στο Εναλλακτικές Θεραπείες στην Υγεία και την Ιατρική , οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ ανέφεραν τα οφέλη του Τάι Τσι σε 39 γυναίκες και άνδρες, μέσης ηλικίας 66, κάτω του μέσου όρου φυσικής κατάστασης και τουλάχιστον έναν παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου. Μετά τη λήψη 36 μαθημάτων Τάι Τσι σε 12 εβδομάδες, έδειξαν βελτίωση στη δύναμη του κάτω μέρους του σώματος (που μετριέται από τον αριθμό των φορών που θα μπορούσαν να σηκωθούν από μια καρέκλα σε 30 δευτερόλεπτα) και τη δύναμη του άνω μέρους του σώματος (που μετριέται από την ικανότητά τους να κάνουν περιστροφές των ώμων ).Σε μια ιαπωνική μελέτη, χρησιμοποιώντας τα ίδια μέτρα αντοχής, 113 ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας έχουν εκχωρηθεί σε διαφορετικά προγράμματα άσκησης διάρκειας 12 εβδομάδων, συμπεριλαμβανομένων Τάι Τσι, ζωηρό περπάτημα, και προπόνηση με αντιστάσεις. Οι άνθρωποι που έκαναν Τάι Τσι βελτιώθηκαν περισσότερο από το 30% στη δύναμη του κάτω μέρους του σώματος και το 25% στη δύναμη των ώμων - σχεδόν όσο και εκείνοι που συμμετείχαν σε προγράμματα προπόνησης με αντιστάσεις, και περισσότερο από αυτούς που έκαναν ζωηρό περπάτημα."Αν και δεν προπονήστε με βάρη ή ζώνες αντίστασης, αυτή η μη υποστηριζόμενη άσκηση των ώμων που συμπεριλαμβάνεται στο Τάι Τσι ενισχύει το πάνω μέρος του σώματός σας," λέει η παθολόγος Δρ. Γκλόρια Γε, επίκουρος καθηγητής στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. "Το Τάι Τσι δυναμώνει τόσο τα άνω και κάτω άκρα, καθώς και τους μύες της πλάτης και της κοιλιάς."

Ευλυγισία. Οι γυναίκες, στη μελέτη του Στάνφορντ το 2006, ενίσχυσαν σημαντικά την ευλυγισία του πάνω και κάτω μέρους του σώματός τους, καθώς και τη δύναμή τους.

Ισορροπία. ο Τάι Τσι βελτιώνει την ισορροπία και, σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, μειώνει τις πτώσεις. H ιδιοδεκτικότητα - η ικανότητα του σώματος να εντοπίζει τη θέση του στο χώρο - μειώνεται με την ηλικία. Το Τάι Τσι βοηθά στην εκπαίδευση αυτής της ικανότητας, η οποία είναι συνάρτηση των αισθητήριων νευρώνων στο εσωτερικό του αυτιού και τέντωμα των υποδοχέων στους μύες και τους συνδέσμους. Το Τάι Τσι βελτιώνει επίσης τη μυϊκή δύναμη και την ευλυγισία, το οποίο καθιστά ευκολότερη την ανάκτηση από ένα παραπάτημα. Ο φόβος της πτώσης μπορεί να σας κάνει πιο πιθανό να πέσετε. Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι το Τάι Τσι βοηθά στη μείωση του φόβου αυτού.

Αερόβια άσκηση. Ανάλογα με την ταχύτητα και το μέγεθος των κινήσεων, το Τάι Τσι μπορεί να προσφέρει κάποια αεροβικά οφέλη. Αλλά στην ιαπωνική μελέτη, μόνο οι συμμετέχοντες στο ζωηρό περπάτημα απέκτησαν μεγάλη αερόβια ικανότητα. Αν ο γιατρός σας σάς συμβουλεύει μια πιο έντονη προπόνηση με υψηλότερους παλμούς της καρδιάς από αυτή που το Τάι Τσι μπορεί να προσφέρει, μπορεί να χρειαστείτε κάτι περισσότερο αερόβιο.

Τάι Τσι για ιατρικές παθήσεις

Όταν συνδυάζεται με τυπική θεραπεία, το Τάι Τσι φαίνεται να είναι χρήσιμο για διάφορες ιατρικές παθήσεις. Για παράδειγμα:

Αρθρίτιδα. Σε μια μελέτη 40 ατόμων στο Πανεπιστήμιο Tufts, που έγινε τον Οκτώβριο του 2008 σε μια συνεδρίαση του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας, μία ώρα Τάι Τσι δύο φορές την εβδομάδα για 12 εβδομάδες μείωσε τον πόνο και βελτίωσε τη διάθεση και τη σωματική λειτουργία περισσότερο από ένα πρόγραμμα ασκήσεων stretching σε άτομα με σοβαρή οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Σύμφωνα με μια κορεατική μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2008 στην Τεκμηριωμένη Συμπληρωματική και Εναλλακτική Ιατρική , οκτώ εβδομάδων από Τάι Τσι και οκτώ εβδομάδες πρακτικής στο σπίτι βελτίωσε σημαντικά την ευλιγισία και επιβράδυνε τη διαδικασία της νόσου σε ασθενείς με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, μια επώδυνη και εξουθενωτική φλεγμονώδης μορφή αρθρίτιδας που επηρεάζει τη σπονδυλική στήλη.

Χαμηλή οστική πυκνότητα. Μια ανασκόπηση από έξι ελεγχόμενες μελέτες από τον Dr. Wayne και άλλους ερευνητές του Χάρβαρντ δείχνει ότι το Τάι Τσι μπορεί να είναι ένας ασφαλής και αποτελεσματικός τρόπος για τη διατήρηση της οστικής πυκνότητας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Μια ελεγχόμενη μελέτη του Τάι Τσι σε γυναίκες με οστεοπενία (μειωμένη οστική πυκνότητα- όχι τόσο σοβαρή όσο η οστεοπόρωση), βρίσκεται σε εξέλιξη στο Κέντρο Έρευνας Osher και στο Εκκλησιαστικό Ιατρικό Κέντρο Beth Israel της Βοστώνης.

Ο καρκίνος του μαστού. Το Τάι Τσι έχει φανεί δυναμικό για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής και της λειτουργικής ικανότητας (η φυσική ικανότητα να εκτελούνται οι συνήθεις καθημερινές δραστηριότητες, όπως η εργασία ή άσκηση) σε γυναίκες που πάσχουν από καρκίνο του μαστού ή για τις παρενέργειες της θεραπείας του καρκίνου του μαστού. Για παράδειγμα, από μια μελέτη του 2008 στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, που δημοσιεύτηκε στο Ιατρική και Αθλητική Επιστήμη , διαπιστώθηκε ότι η ποιότητα της ζωής και της λειτουργικής ικανότητας (συμπεριλαμβανομένων αερόβια ικανότητα, μυϊκή δύναμη και ευλιγισία) βελτιώθηκε σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού που έκαναν 12 εβδομάδες Τάι Τσι, ενώ μειώθηκε σε μια ελεγχόμενη ομάδα που έλαβε μόνο υποστηρικτική θεραπεία.

Οι καρδιακές παθήσεις. Σε μια μελέτη 53 ατόμων στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν διαπιστώθηκε ότι ένας χρόνος άσκησης Τάι Τσι ενίσχυσε σημαντικά την ικανότητα άσκησης, μείωσε την αρτηριακή πίεση και τη βελτίωση των επιπέδων της χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων, της ινσουλίνης και C-αντιδρώσας πρωτεΐνης σε άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για καρδιακή νόσο. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2008 στην εφημερίδα Εναλλακτική και Συμπληρωματική Ιατρική ,δεν διαπίστωσε καμία βελτίωση σε μια ελεγχόμενη ομάδα που δεν ασκούσε Τάι Τσι.

Καρδιακή ανεπάρκεια. Σε μια μελέτη 30 ατόμων στο Ιατρικό Σχολείο του Χάρβαρντ, 12 εβδομάδες άσκησης Τάι Τσι φάνηκε πως βελτίωσε την ικανότητα των συμμετεχόντων να περπατάνε και την ποιότητας ζωής τους. Μείωσε επίσης τα επίπεδα στο αίμα των Β-τύπου νατριουρητικό πρωτεΐνης, ενός δείκτη της καρδιακής ανεπάρκειας. Μια ελεγχόμενη μελέτη 150 ασθενών είναι σε εξέλιξη.

Υπέρταση. Σε μια ανασκόπηση 26 μελετών στα αγγλικά ή κινέζικα που δημοσιεύθηκε στην Προληπτική Καρδιολογία (Άνοιξη 2008), ο Δρ Γε ανέφερε ότι στο 85% των δοκιμών, το Τάι Τσι μείωσε την αρτηριακή πίεση - με τις βελτιώσεις να κυμαίνονται από 3 έως 32 mm Hg στη συστολική πίεση και από 2 μέχρι 18 mm Hg της διαστολικής πίεσης.

Νόσος του Πάρκινσον. Μια μελέτη 33 ατόμων από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Washington στο Σεντ Λούις, που δημοσιεύθηκε στο Βηματισμός και Στάση του σώματος (Οκτώβριος 2008), διαπίστωσε ότι τα άτομα με ήπιας έως μέτριας μορφής της νόσου του Πάρκινσον παρουσίασαν βελτίωση στην ισορροπία, στην ικανότητα βάδισης, και τη γενική ευεξία, μετά από 20 συνεδρίες Τάι Τσι.

Προβλήματα ύπνου. Σε ένα Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Λος Άντζελες, από μελέτη σε 112 υγιείς ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας με μέτρια προβλήματα ύπνου, διαπιστώθηκε πως 16 εβδομάδες άσκησης Τάι Τσι βελτίωσε την ποιότητα και τη διάρκεια του ύπνου πολύ περισσότερο από μία πρότυπη εκπαίδευση ύπνου. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο τεύχος του περιοδικού Sleep (Ιούλιος 2008).

Εγκεφαλικό επεισόδια. Σε 136 ασθενείς που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο τουλάχιστον έξι μήνες νωρίτερα, 12 εβδομάδες άσκησης Τάι Τσι βελτίωσε την ισορροπία σε όρθια στάση περισσότερο από ένα γενικό πρόγραμμα άσκησης που συνεπάγεται την αναπνοή, το τέντωμα, και την κινητοποίηση των μυών και των αρθρώσεων που εμπλέκονται στο κάθισμα και το περπάτημα. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο τεύχος Ιανουαρίου 2009 Αποκατάσταση και Επισκευή Νευρώνων.

Επιλεγμένες πηγές

To ''Eσωτερικό Eλιξήριο'' (Νέι Νταν)

Thu, 23 Apr 2015 04:56:00 GMT

Το Νέι Νταν 內丹 (Nèi Dān) κυριολεκτικά σημαίνει "Eσωτερικό Eλιξήριο". Είναι μία μέθοδος κατάρτισης στην οποία το Τσι παράγεται στην κοιλιακή χώρα και έπειτα οδηγείται με το μυαλό σε ολόκληρο το σώμα. Όταν οι μύες ασκούνται, το Τσι και το αίμα θα συσσωρευτούν στην περιοχή του σώματος που ασκείται. Όταν ο μυς έπειτα χαλαρώνει, τα κανάλια ανοίγουν διάπλατα και επιτρέπουν στην συσσωρευμένη ενέργεια να ρέει από την περιοχή που ασκείτο και να κυκλοφορήσει σε όλο το σώμα. Αυτή η άσκηση με τους εξωτερικούς μυς ονομάζεται Γουάι Νταν 外丹 (Wài Dān), το "εξωτερικό ελιξήριο". Τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά όταν αυτού του είδους η άσκηση γίνεται ενώ εστιάζεται η προσοχή στο υπογάστριο (κάτω κοιλιακή χώρα), περιοχή του Ταν Τιέν 丹田 (Dān Τián) ή αλλιώς Τσι Χάι 气海 (Qì Hǎi), όπως γίνεται στο Νέι Νταν. Η ενέργεια που δημιουργήθηκε στο υπογάστριο μπορεί να οδηγηθεί από την βούληση και να κυκλοφορήσει σε ολόκληρο το σώμα μέσω των δύο σημαντικών δοχείων, ο "Κυβερνητικός Αγωγός" Ντου Μέι 督脈 (Dū Mài) και τον "Συγκεντρωτικό Αγωγό" Ρεν Μέι 任脈 (Rèn Mài), τα οποία διατρέχουν κεντρικά το πίσω και το εμπρός του κορμού. Αυτό ονομάζεται "Μικρή Κυκλοφορία" 小周天 (Xiǎo Zhōu Tiān). Τελικά, αυτή η ενέργεια μπορεί να καθοδηγηθεί σε όλο το σώμα μέσα από όλα τα 12 κανάλια του Τσι. Αυτό ονομάζεται "Μεγάλη Κυκλοφορία" 大周天 (Dà Zhōu Tiān).

Η ιστορία του Νέι Νταν

Η ιστορία του Νέι Νταν μπορεί να εντοπιστεί στην αρχή των μεθόδων "Καλλιέργειας της Βιοενέργειας", Τσι Κουνγκ 气功 (Qì Gōng), στην Κίνα. Αρχικά, κρίνοντας από τα αρχεία των Βουδιστικών και Ταοϊστικών γραφών, χρησιμοποιείτο για να προάγει την φυσική και πνευματική υγεία, όπως και τώρα. Οι άνθρωποι που μάθαιναν διαλογισμό ήταν λόγιοι, Βουδιστές και Ταοϊστές μοναχοί και μερικοί ακόμη απλοί άνθρωποι, συχνά άρρωστοι άνθρωποι που προσπαθούσαν να επανακτήσουν την υγεία τους.

Τον 13ο αιώνα ένα Ταοϊστικό πολεμικό στυλ δημιουργήθηκε το οποίο εξειδικευόταν στην χρήση της εσωτερικής ενέργειας που δημιουργείτο με το Νέι Νταν. Αν και οι τεχνικές αναπνοής που χρησιμοποιούνταν στην εκπαίδευση ήταν διαφορετικές από αυτές των Βουδιστών, οι αρχές είναι οι ίδιες. Στον Τζανγκ Σαν Φενγκ 张三丰 (Zhāng Sān Fēng) αποδίδεται η δημιουργία του στυλ που σήμερα είναι γνωστό ως Τάι Τσι Τσουάν 太極拳 (Tài Jí Quán) στην περιοχή του βουνού Γου Νταν 武当山 (Wǔdāng Shān) που βρίσκεται στην περιοχή Χου Μπέι 湖北 (Húběi) της Κίνας. Από τότε και έπειτα πολλά άλλα Νέι Νταν στυλ, βασισμένα στις αρχές του Γου Νταν, εξελίχθηκαν, όπως η "Παλάμη των 8 Τριγράμμων", Πα Κουά Τζάνγκ 八卦掌 (Bā Guà Zhǎng), η "Γροθιά της Καρδιάς και της Πρόθεσης", Σινγκ Γι Τσουάν 形意拳 (Xíng Yì Quán) και οι "Έξι Αρμονίες Οκτώ Μετατοπίσεων", Λιό Χε Μπα Φα 六合八法 (Liùhé BāFǎ).

Στα εκατοντάδες χρόνια που έχουν περάσει από τότε τόσο το Σαολίν Kουνγκ Φου 少林功夫 (Shàolín Gōng Fu) όσο και το Τάι Τσι έχουν διατηρήσει την απαιτούμενη έμφαση τόσο στο Γουάι Νταν όσο και στο Νέι Νταν. Περίπου στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα το Σαολίν Κουγκ Φου και το Τάι Τσι Τσουάν άρχισε να κοινοποιείται και να διαδίδεται στο ευρύ (κινέζικο) κοινό. Έτσι, οι ασκούμενοι των πολεμικών τεχνών άρχισαν ευρέως να εξασκούν και το Νέι Νταν και το Γουάι Νταν. Αν και δημιουργήθηκαν πολλά άλλα πολεμικά και μη, στυλ του Γουάι Νταν και του Νέι Νταν κατά την διάρκεια της κινεζικής ιστορίας, το Σαολίν Κουγκ Φου και το Τάι Τσι Τσουάν ήταν αυτά που ήταν ιδιαίτερα πιο δημοφιλή στον κινέζικο λαό και κυριάρχησαν στο ενδιαφέρον του λαού από την αρχή του 20ου αιώνα. Τα υπόλοιπα σιγά σιγά εξαφανίστηκαν.

Επιπλέον, πολλά από τα μη πολεμικά συστήματα δεν χρησιμοποιούν το Ταν Τιέν ως την πηγή του Τσι αλλά κάποιο άλλο σημείο στον Κυβερνητικό Αγωγό ή τον Συγκεντρωτικό Αγωγό, όπως για παράδειγμα το ηλιακό πλέγμα ή το σημείο ανάμεσα στα φρύδια. Η ενέργεια παράγεται με την συγκέντρωση της προσοχής σε ένα επιλεγμένο σημείο και όχι μέσω της κίνησης των κοιλιακών μυών.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του "Εσωτερικού Ελιξηρίου", Νέι Νταν

Σε σύγκριση με το Γουάι Νταν, το Νέι Νταν έχει και πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Τα μειονεκτήματα είναι τα εξής: αρχικά, με το Νέι Νταν χρειάζεται περισσότερος χρόνος, για να βιώσει κανείς το Τσι στο Ταν Τιέν απ’ ό,τι χρειάζεται να νιώσει την ενέργεια στην ίδια περιοχή χρησιμοποιώντας το Γουάι Νταν. Γι’ αυτό το Γουάι Νταν Τσι Κουγκ μπορεί εύκολα να εφαρμοστεί στις πολεμικές τέχνες σε σύντομο χρονικό διάστημα και κανείς μπορεί να δει να βελτιώνεται η υγεία και δύναμη του σχετικά γρήγορα. Δεύτερον, η εξάσκηση του Νέι Νταν απαιτεί καθοδήγηση από έναν πιο εξειδικευμένο δάσκαλο απ’ ό,τι η εξάσκηση στο Γουάι Νταν. Συνήθως η εξάσκηση στο Γουάι Νταν είναι μάλλον ξεκάθαρη από την στιγμή που οι αρχές και οι φόρμες γίνουν κατανοητές.

Παρόλα αυτά, επειδή στο Νέι Νταν είναι πιο δύσκολο να βιώσει κανείς το Τσι, ο μαθητής ζητά την συμβουλή του δασκάλου και μια έμπειρη ανάλυση, για να προχωρήσει βήμα βήμα. Τρίτον, το Νέι Νταν απαιτεί μεγαλύτερη υπομονή και πιο ήρεμο μυαλό από το Γουάι Νταν. Τέταρτον, μεγαλύτερη προσοχή και βοήθεια από την πλευρά του δασκάλου είναι απαραίτητη προκειμένου να αποφευχθούν τραυματισμοί. Από την στιγμή που το Νέι Νταν παράγει ένα μεγάλο ποσό Τσι και ξεκινά με το να το κυκλοφορεί στο Κυβερνητικό Αγωγό και Συγκεντρωτικό Αγωγό, αντίστοιχα, μέρος του Τσι μπορεί να λιμνάζει στις κοιλότητες αυτών των δοχείων. Επίσης, το Τσι που έχει παραχθεί μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο του ασκούμενου, να περάσει σ’ ένα αναπάντεχο κανάλι και να μείνει στις κοιλότητες αυτού του καναλιού. Αυτό το υπόλοιπο του Τσι μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο, αν ο ασκούμενος δεν γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Από την άλλη μεριά, το Νέι Νταν έχει διάφορα πλεονεκτήματα σε σχέση με το Γουάι Νταν. Πρώτον, το Νέι Νταν διδάσκει επίγνωση της κυκλοφορίας του Τσι και αναπτύσσει την κυκλοφορία πλήρως μέσω του σώματος, το οποίο ωφελεί τα όργανα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι το Γουέι Νταν. Όπως ήδη ξέρει ο αναγνώστης, το Γουάι Νταν μεταφέρει το Τσι τοπικά και από εκεί και μετά ωφελεί μόνο συγκεκριμένα όργανα. Δεύτερον, ο ασκούμενος στο Νέι Νταν δεν διατρέχει το κίνδυνο της διάσπασης/διάχυσης της ενέργειας Σαν Κουνγκ 散功 (Sàn Gōng), όπως ονομάζεται, από την στιγμή που δεν χτίζει τους μυς του σώματος εκτός από αυτούς της κάτω κοιλιακής χώρας (περιοχή Ταν Τιέν) και από την στιγμή που ένα άτομο εξασκεί το Νέι Νταν για μερικά χρόνια, θα χρησιμοποιεί φυσικά το Ταν Τιέν όλη την ώρα. Τρίτον, από την στιγμή που ολοκληρώνεται η κυκλοφορία του Νέι Νταν, η εσωτερική δύναμη που μπορεί να χτιστεί για πολεμικούς σκοπούς είναι πολύ πιο δυνατή από αυτή του Γουάι Νταν.

Γενικά, οι ασκούμενοι στις Κινεζικές πολεμικές τέχνες προπονούνται και στο Γουάι Νταν και στο Νέι Νταν, ενώ όσοι δεν ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες συνήθως εξασκούνται μόνο στο ένα από τα δύο για λόγους υγείας.

Η Ταοϊστική και η Βουδιστική Σχολή

Το Νέι Νταν μπορεί να διαιρεθεί γενικά στο Βουδιστικό και το Ταοϊστικό στυλ. Οι βασικές διαφορές βρίσκονται αρχικά στην έμφαση της άσκησης. Οι Βουδιστές δίνουν έμφαση στην ανύψωση του Τσι όπου διατηρείται μέσω της ηρεμίας και συγκεντρώνεται στο μυαλό προκειμένου να επιτευχθεί στην "φώτιση". Στην Κίνα το να διατηρήσεις το Τσι μέσω της ηρεμίας ονομάζεται καθιστός διαλογισμός, Τσούο Τσαν 坐禅 (Zuò Chán). Στην Ταοϊστική εξάσκηση, παρόλα αυτά, δίνεται έμφαση στην αναπνοή στο Ταν Τιέν, ώστε να ενδυναμώνεται το Τσι όλο και περισσότερο. Αυτό ονομάζεται "Ενδυνάμωση του Τσι", Λίαν Τσι 练气 Liàn Qi). Αφού το Τσι ενισχυθεί, έπειτα οι Ταοϊστές κυκλοφορούν και καθοδηγούν το Τσι μέσα στο σώμα με την θέλησή τους. Αυτό το είδος της Ταοϊστικής άσκησης Τσι Κουγκ ευρέως αποκαλείται "Κουνγκ Φου της Μεταφοράς του Τσι".

Δεύτερον, στην εξάσκηση του Τσι, οι Βουδιστές χρησιμοποιούν την φυσική αναπνοή, όπου η κοιλιά ρουφιέται προς τα μέσα, όταν εκπνέουν, και εκτείνεται προς τα έξω, όταν εισπνέουν, ενώ οι Ταοϊστές χρησιμοποιούν την αντίθετη τεχνική αναπνοής, κατά την οποία η κοιλιά ρουφιέται προς τα μέσα κατά την εισπνοή και εκτείνεται προς τα έξω με την εκπνοή. Αυτό πιθανόν πηγάζει από το γεγονός ότι οι Ταοϊστές χρησιμοποιούν το Νέι Νταν σε εφαρμογές πολεμικών τεχνών και βρίσκουν πιο εύκολο το να βγάλεις την εσωτερική δύναμη από μέσα σου, όταν το Ταν Τιέν είναι εκτεταμένο προς το έξω ενώ εκπνέουν και συρρικνώνουν (μαζεύουν) το Τσι.

Όπως αναλύθηκε νωρίτερα, η άσκηση κατά την οποία παράγεται το Τσι στο Ταν Τιέν ή στο Τσι Χάι και έπειτα καθοδηγείται από το μυαλό, προκειμένου να πληρώσει όλη την κυκλοφορία της ενέργειας του σώματος, ονομάζεται Νέι Νταν. Η τοποθεσία του Ταν Τιέν είναι περίπου τρία δάχτυλα ακριβώς κάτω από τον αφαλό. Το όνομα Ταν Τιέν σημαίνει "Ελιξήριο Πεδίο" και χρησιμοποιείτο από τον Ταοϊστικό διαλογισμό. Το όνομα Τσι Χάι χρησιμοποιείται από τους βελονιστές και σημαίνει "Θάλασσα του Τσι". Το Ταν Τιέν θεωρείται ότι είναι η αρχική πηγή της ενέργειας ενός ατόμου, επειδή το έμβρυο χρησιμοποιεί το υπογάστριο, για να κυκλοφορήσει την προμήθεια της τροφής του και του οξυγόνου από την μητέρα του. Αφού γεννηθεί το μωρό, συνεχίζει να αναπνέει δίνοντας έμφαση στην κάτω κοιλιακή χώρα για αρκετά χρόνια. Σταδιακά, μεταφέρει το επίκεντρο της αναπνοής όλο και ψηλότερα στον κορμό, με αποτέλεσμα στο τέλος της παιδικής ηλικίας οι άνθρωποι να νομίζουν ότι αναπνέουν με το στήθος και στην πραγματικότητα να έχουν χάσει τον έλεγχο των μυών της κάτω κοιλιακής χώρας. Στον Νέι Νταν διαλογισμό ο ασκούμενος επιστρέφει στην εμβρυική μέθοδο αναπνοής. Τουλάχιστον, το επίκεντρο της αναπνοής επιστρέφει στο Ταν Τιέν, επειδή θεωρείται η πηγή της κυκλοφορίας του Τσι. Το Ταν Τιέν είναι επίσης γνωστό ως "φούρνος - κλίβανος" (συσχετίζοντας τον διαλογισμό με την Ταοϊστική αλχημιστική παράδοση), στο οποίο η φωτιά ή η βιοενέργεια μπορεί να ξεκινήσει.

Ένα σημαντικό Ταοϊστικό βιβλίο είναι "Τα Κλασικά Κείμενα της Εναρμονισμένης Εμβρυϊκής Αναπνοής", Τάι Σι Τσινγκ Τσου 胎息經注 (Tāi Xī Jīng Zhù). Το οποίο δίνει έμφαση στην σημασία του Ταν Τιέν και της ρυθμισμένης αναπνοής και συστήνει στους ασκούμενος την χρήση του Ταν Τιέν σαν να ήταν έμβρυα. Αυτή η ιδέα καμιά φορά απεικονίζεται στην Ταοϊστική τέχνη με ένα πρόσωπο που διαλογίζεται με ένα μωρό πάνω από το κεφάλι του.

Αρχές του Τάι Σι Τσινγκ

Το έμβρυο δημιουργείται από το κρυμμένο ή μη ανεπτυγμένο Τσι.

Το Τσι προέρχεται από την εναρμονισμένη αναπνοή του εμβρύου.

Όταν το Τσι μπαίνει στο σώμα σημαίνει Ζωή.

Όταν το Πνεύμα αφήνει το σώμα και το έμβρυο σκορπίζεται σημαίνει Θάνατος.

Το να γνωρίζεις το Πνεύμα και το Τσι κάνει δυνατή μία μακρά ζωή.

Προστάτευσε και θρέψε το φανταστικό έμβρυο ωστε να ενισχύσεις το Πνεύμα και το Τσι.

Όταν το Πνεύμα κινείται, το Τσι κινείται.

Όπου το Πνεύμα σταματά, το Τσι σταματά.

Για να έχεις μακρά ζωή, το Πνεύμα και το Τσι πρέπει να διαδρούν αμοιβαία μεταξύ τους.

Όταν η καρδιά (μυαλό) δεν σκορπίζεται, δεν πάει ούτε έρχεται καμία σκέψη.

Όταν οι σκέψεις ούτε πάνε ούτε έρχονται, τότε αυτό είναι η Φύση.

Ο αληθινός τρόπος, για να προσεγγίσεις αυτόν τον σκοπό, είναι μέσω της σκληρής δουλειάς.

Με εμπειρία πάνω από χίλια χρόνια, οι Κινέζοι ασκούμενοι στον διαλογισμό βρήκαν ότι μέσω της εξάσκησης μπορούσαν να διατηρήσουν τους κοιλιακούς μυς και να επανακτήσουν μια δυνατότερη ροή του Τσι. Αυτή η άσκηση ονομάζεται "Επιστροφή στην παιδική ηλικία”. Κατά κύριο λόγο, όταν οι μύες στην περιοχή ασκούνται, τα νεύρα και τα κανάλια του Τσι θα ξεκινήσουν να συγκεντρώνουν την ενέργεια, η οποία είχε δημιουργηθεί κατά την άσκηση. Αυτό το είδος δημιουργίας ενέργειας και συγκέντρωσής της ονομάζεται "Ξεκίνημα της Φωτιάς". Αυτό ενδυναμώνεται με το να συγκεντρώνει κανείς πάρα πολύ το μυαλό σε αυτήν την δραστηριότητα. Αργότερα, ανακαλύφθηκε ότι στο Τσι για την άσκηση, η αναπνοή πρέπει να συγχρονιστεί, ώστε να ασκεί αποτελεσματικά και συστηματικά τους μυς. Επιπρόσθετα, αυτός ο συστηματικός αναπνευστικός συγχρονισμός βοηθά τον ασκούμενος να συγκεντρώνει το μυαλό του στην άσκηση. Το μυαλό μπορεί να ελέγξει την δημιουργία και κυκλοφορία του Τσι. Γι’ αυτό, στον διαλογισμό κανείς πρέπει να συγκεντρώνει το μυαλό στο Ταν Τιέν, εξίσου και η ρήση "Tο μυαλό πάντα βρίσκεται με το Ταν Τιέν".

"Επιστροφή στην παιδική ηλικία"

Επειδή είναι μία από τις αρχές του Κινέζικου διαλογισμού, ότι το Ταν Τιέν είναι η πηγή της κυκλοφορίας του Τσι, το ξεκίνημα της εξάσκησης επικεντρώνεται γύρω από αυτό το σημείο. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθει κανείς να κάνει είναι να ελέγχει τους κοιλιακούς του μυς, να τους κάνει να διαστέλλονται και να να συστέλλονται με την θέλησή του, έτσι ώστε το υπογάστριο να ανυψώνεται και να βυθίζεται, όπως ενός μωρού. Η άσκηση "Επιστροφή στην παιδική ηλικία" μπορεί να γίνει πολύ απλά με το να εξασκείται κανείς τακτικά. Συνήθως μετά από ένα μήνα με 30 λεπτά εξάσκηση την ημέρα, ένα άτομο μπορεί να καταφέρει αυτό τον έλεγχο. Με συνεχή εξάσκηση, η άσκηση θα δημιουργεί όλο και περισσότερη ενέργεια. Με το να κρατά κανείς το μυαλό συγκεντρωμένο στο Ταν Τιέν, η ενέργεια θα συγκεντρωθεί εκεί. Όταν το συγκεντρωμένο Τσι είναι αρκετά δυνατό, ο ασκούμενος θα αρχίσει να νιώθει μία ζεστασιά στην περιοχή Ταν Τιέν.

Η άσκηση "Επιστροφή στην παιδική ηλικία" προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Πρώτον, η κίνηση πάνω-κάτω των κοιλιακών μυών κατά την διάρκεια βαθιάς αναπνοής κάνουν μαλάξεις στο στομάχι και στα έντερα, καθώς επίσης εξασκούν τους μυς να κρατούν τα εσωτερικά όργανα στη σωστή θέση και αυξάνουν την δύναμή τους. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί η άσκηση βαθιάς αναπνοής θεραπεύει τις κοίλες, οι οποίες προκαλούνται από αδυναμία των εσωτερικών μυών. Δεύτερον, εξασκώντας τους κοιλιακούς μυς, αυτοί δημιουργούν Τσι όχι μόνο για κυκλοφορία αλλά και απευθείας για τα όργανα που κρατούνται και περιβάλλονται από αυτούς τους μυς. Η προμήθεια σε Τσι σε συνδυασμό με την αυξημένη ροή του αίματος διατηρεί τα όργανα υγιή. Τέλος, η βαθιά αναπνοή χρησιμοποιεί τα πνευμόνια στο μέγιστο της δυνατότητάς τους και έτσι τα ενδυναμώνει και τα καθαρίζει.

Αν ο ασκούμενος συνεχίσει για ακόμη δύο με τρεις εβδομάδες, αφού νιώσει ζεστό το Ταν Τιέν, στη συνέχεια θα νιώσει τους μυς να τρέμουν ή να συσπώνται. Είναι η συγκέντρωση του Τσι στα νεύρα και στα κανάλια του Τσι, η οποία προκαλεί τους μυς να είναι εκτός ελέγχου. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται στον διαλογισμό "Αίσθηση της Κίνησης". Κατά τον διαλογισμό δύναται κάποιος να αντιλαμβάνεται διάφορα φαινόμενα που προκαλούνται από την ροή, αναδιανομή ή την υπερ-συγκέντρωση του Τσι.

Οι πιο συχνές εμπειρίες είναι φαγούρα, γαργαλητό ή συσπάσεις απομονωμένων μυών ή μη ελεγχόμενο τρέμουλο σε όλο το σώμα. Όταν οι κάτω κοιλιακοί μύες ξεκινούν να δονούνται, είναι ώρα, για να καθοδηγήσει ο ασκούμενος την ενέργεια ή το Τσι στο να ξεκινήσει την κυκλοφορία του. Η συγκέντρωση αυτή την στιγμή είναι μεγίστης σημασίας. Ο ασκούμενος θα πρέπει να είναι πολύ ήρεμος και δεν θα πρέπει να ενθουσιαστεί από οποιοδήποτε αίσθημα. Αυτό το φαινόμενο, παρόλα αυτά, δεν συμβαίνει σε κάθε ασκούμενο. Για μερικούς οι πρωτεύοντες κοιλότητες κυκλοφορίας είναι ήδη ανοιχτές και το Τσι περνάει από μέσα τους χωρίς να συμβεί τίποτα.

Πριν συνεχίσει, ο ασκούμενος οφείλει να καταλάβει αρχικά τι είναι η "Κυκλική Τροχιά" ή το "Μονοπάτι του Τσι". Όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν δύο κύρια δοχεία τα οποία βρίσκονται στο μπροστινό και στο πίσω μέρος του σώματος. Ο μπροστινός αγωγός ονομάζεται "Συγκεντρωτικός Αγωγός" (Ρεν Μέι), το οποίο περιέχει την ροή του Γιν. Αυτός ο αγωγός ξεκινά από το κάτω χείλος και εκτείνεται μέχρι κάτω το κέντρο του σώματος, την κοιλότητα του "Πυθμένα της Θάλασσας” ανάμεσα στα γεννητικά όργανα και στον πρωκτό. Αυτή η κοιλότητα ονομάζεται "Διασταύρωση του Γιν", Χούι Γιν 會陰 (Huì Υīn) στον βελονισμό. Ο αγωγός στο πίσω μέρος λέγεται "Κυβερνητικός" (Ντου Μέι) και περιέχει την ροή του Γιάνγκ. Ξεκινά από τον "Πυθμένα της Θάλασσας” και ακολουθεί την σπονδυλική στήλη, διαπερνά την μέση, πάνω από την κορυφή του κεφαλιού και καταλήγει στον ουρανίσκο. Αυτό το άγγιγμα της γλώσσας ονομάζεται "Χτίζοντας την Γέφυρα", Τα Τσιάο 大桥 (Dà Qiáo). Η γλώσσα σε αυτήν την περίπτωση λειτουργεί σαν τον διακόπτη σ’ ένα ηλεκτρικό κύκλωμα.

Αν αυτή η γέφυρα δεν κατασκευαστεί, το κύκλωμα δεν είναι ολοκληρωμένο και η ροή του Τσι θα παραμείνει ανολοκλήρωτη. Γι’ αυτό, όταν ένα άτομο διαλογίζεται είτε στο Γουάι Νταν είτε στο Νέι Νταν, θα πρέπει να κρατάει την γλώσσα του στον ουρανίσκο συνέχεια. Φυσικά, όλοι συχνά ακουμπάμε τον ουρανίσκο με την γλώσσα κατά την διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων. Παρόλα αυτά, στον διαλογισμό, ένα συνεχές κύκλωμα είναι σημαντικό. Η γλώσσα πρέπει να είναι χαλαρή και να ακουμπά μαλακά το κέντρο του ουρανίσκου.

Αν η γλώσσα είναι σφιχτή, αυτό θα οδηγήσει στην τελμάτωση της ροής του Τσι. Επίσης, η γλώσσα δεν πρέπει να ακουμπά στα δόντια, γιατί έτσι δεν θα συνδέει την γέφυρα αποτελεσματικά και πολύ συχνά μπορεί να νυστάξει τον διαλογιζόμενο. Από την άλλη μεριά, η γλώσσα δεν πρέπει να τεντώνεται, για να ακουμπήσει το πίσω μέρος του ουρανίσκου. Αυτό θα έκανε τους μυς της γλώσσας σφιχτούς και ευερέθιστους και επιπλέον θα τελμάτωνε την ροή του Τσι. Αν ο διαλογιζόμενος καταφέρει και δημιουργήσει την γέφυρα με την γλώσσα σωστά, θα νιώσει σάλιο να εκκρίνεται κατά την διάρκεια του διαλογισμού. Θα πρέπει να καταπίνει, για να κρατάει τον λαιμό του υγρό. Το σημείο στο κέντρο του ουρανίσκου, όπου η γλώσσα ακουμπά ονομάζεται "Λίμνη του Παραδείσου” ή "Άνοιξη του Δράκου".

Όταν ο μαθητής μπορέσει να κυκλοφορεί το Τσι του μέσω των δύο κύριων αγωγών, τότε θα έχει ολοκληρώσει την "Μικρή Κυκλοφορία", Σιάο Τσου Τιάν 小周天 (Xiǎo Zhōu Tiān). Συνήθως, αν κάποιος διαλογίζεται τρεις φορές την ημέρα για μισή ώρα με την σωστή μέθοδο, μπορεί να καταφέρει να ολοκληρώσει την ροή σε 90 μέρες. Παρόλα αυτά, είναι σύνηθες για ένα άτομο να του παίρνει περισσότερο χρόνο. Ο χρόνος που χρειάζεται, για να ολοκληρώσει την διαδικασία, εξαρτάται από τον βαθμό που ένα άτομο μπορεί να συγκεντρωθεί, να χαλαρώσει, να καταλάβει τις τεχνικές και τις αρχές και να νιώσει την ροή του Τσι. Είναι πολύ σημαντικό ο ασκούμενος να μην προσπαθήσει να επισπεύσει την διαδικασία, διότι αυτό θα κάνει την ροή χειρότερη και ίσως επικίνδυνη.

Ο αναγνώστης οφείλει να καταλάβει ότι το Τσι ρέει μέσα στο σώμα όλη την ώρα. Όμως, η ροή του Τσι μπορεί να γίνει στάσιμη και αργή. Ο λόγος για αυτό είναι ότι στα δοχεία και στα κανάλια του Τσι υπάρχουν πολλοί "κόμποι", όπου εκεί τα κανάλια γίνονται στενότερα και δυσκολότερα να διαπεραστούν.

Κατά την διάρκεια του διαλογισμού, η γλώσσα πρέπει να ξεκουράζεται στον ουρανίσκο συνδέοντας τα δύο δοχεία της ροής του Τσι, για να ξεκινήσει η "Μικρή Κυκλοφορία Νέι Νταν". Συνήθως, αυτοί οι κόμποι βρίσκονται στις κοιλότητες. Ο βασικός σκοπός του διαλογισμού Νέι Νταν είναι να ανοίξει και να διευρύνει αυτούς τους κόμπους και να επιτρέψει στο Τσι να ρέει χωρίς να λιμνάζει ή να διακόπτεται. Όταν το Τσι τελματώνει και δεν ρέει ομαλά, το άτομο σύντομα θα νιώσει άρρωστο και το σχετιζόμενο όργανο θα αποδυναμωθεί. Όταν τα κανάλια του Τσι είναι ανοιχτά τότε και οι αρτηρίες είναι ανοιχτές και έτσι επιτρέπουν στο αίμα να ρέει ομαλά. Αυτό γιατί οι αρτηρίες συνήθως ακολουθούν τα κανάλια του Τσι. Γι’ αυτό τον λόγο, ο ασκούμενος θα μπορεί να ελέγχει και σιγά σιγά να θεραπεύσει την υψηλή πίεση.

Στην "Μικρή Κυκλοφορία Νέι Νταν” υπάρχουν τρία σημεία - κοιλότητες, οι οποίες είναι πιο δύσκολο να ξεπεραστούν απ’ ό,τι οι άλλες και ίσως προκαλέσουν δυσκολίες. Αυτές αποκαλούνται "Τρεις Πύλες". Η πρώτη κοιλότητα είναι το βελονιστικό σημείο "Μεγάλο Ποτάμι" Τσενγκ Τζιάνγκ 承漿 (Chéng Jiāng) που βρίσκεται στον κόκκυγα. Η δεύτερη ονομάζεται "Πύλη της Ζωής", Μινγκ Μεν 命門 (Mìng Mén) που βρίσκεται στο κέντρο της μέσης στην πλάτη χαμηλά. Η τελευταία κοιλότητα ονομάζεται "Πύλη του Μυαλού" (ή "Σμαραγδένιο Μαξιλάρι"), Νάο Χου 腦戶 (Nǎo Hù) από τους βελονιστές και βρίσκεται στην βάση του κρανίου. Αυτά τα σημεία παρουσιάζουν την μεγαλύτερη αντίσταση στην αυξημένη ροή του Τσι και έτσι είναι τα τρία ορόσημα, για να εκτιμήσει κανείς την πρόοδο στην κατάκτηση της "Μικρής Κυκλοφορίας".

Κατά τον έλεγχο της κίνησης του Τσι στην κυκλοφορία, ο ασκούμενος οφείλει να μπορεί να νιώσει ότι κάτι ρέει, ακολουθώντας τις οδηγίες του μυαλού του. Όπως, ο ασκούμενος μπορεί επίσης να νιώσει τους πίσω μυς πλάι από τον αγωγό του Τσι να διαστέλλονται και να συστέλλονται. Αυτό το αίσθημα διαστολής δεν θα συμβεί όταν το Τσι ξεπερνά/περάσει πάνω από την κοιλότητα "Σμαραγδένιο Μαξιλάρι" στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Αντίθετα, ο διαλογιζόμενος θα νιώσει μόνο την ενέργεια ή την ροή του Τσι, από την στιγμή που δεν υπάρχει κανένας σκληρός μυς στο κεφάλι να νιώσει ο διαλογιζόμενος. Το σύνηθες αίσθημα της ροής του Τσι στο κεφάλι είναι τοπικό μούδιασμα ή γαργαλητό, σαν έντομα να αγγίζουν απαλά το κρανίο.

Κατά την διάρκεια του διαλογισμού, ο ασκούμενος μπορεί φυσικά να ταλαντεύσει ή να κουνήσει το σώμα προς τα εμπρός και προς τα πίσω. Καμιά φορά θα νιώσει κάποιον μυ να αναπηδά ή να συσπάται από μόνος του. Αυτά είναι όλα συμπτώματα που προκαλούνται από την αναδιανομή του Τσι. Δεν είναι τίποτα ανησυχητικό. Όλα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά.

Από την στιγμή που ο ασκούμενος έχει ολοκληρώσει την Μικρή Κυκλοφορία, έπειτα θα προσπαθήσει να ελέγξει την "Μεγάλη κυκλοφορία" Τα Τσου Τιάν 大周天 (Dà Zhōu Tiān), η οποία κυκλοφορεί την ενέργεια σε ολόκληρο το σώμα μέσω των 12 καναλιών του Τσι. Συνήθως, ο ασκούμενος είτε θα συγκεντρωθεί στα χέρια του ή μόνο στα πόδια του στην αρχή και έπειτα θα προχωρήσει στα άλλα άκρα. Παρόλα αυτά, είναι επίσης σύνηθες για τον διαλογιζόμενο, από την στιγμή που θα ολοκληρώσει την Mικρή Kυκλοφορία, να εξασκήσει την καθοδήγηση του Τσι στα πάνω και κάτω άκρα ταυτόχρονα και να φανταστεί το Τσι να εκτείνεται πέρα από τους δύο κύριους αγωγούς της Μικρής Κυκλοφορίας.

Τα πολλαπλά οφέλη της άσκησης του Τάι Τσι Τσουάν

Tue, 25 Nov 2014 06:28:00 GMT

Το Τάι Τσι Τσουάν μπορεί να θεωρηθεί πλέον παγκοσμίως μια πολύ σημαντική ενασχόληση για την πρόληψη της υγείας. Επιπλέον έχει αρχίσει να εισάγεται στα πλαίσια επιστημονικής έρευνας για τον τρόπο που επιδρά σε χρόνιες παθήσεις. Μερικά από τα σημαντικά διαπιστευμένα οφέλη του Τάι Τσι Τσουάν είναι:

Χαλαρώνει τους μυς
Χτίζει εσωτερική δύναμη
Βοηθά τη λειτουργία των εσωτερικών όργανων
Ελαττώνει τον ρυθμό της αναπνοής
Ηρεμεί τα νεύρα
Αυξάνει την οστική πυκνότητα
Εμποδίζει τον τραυματισμό των μυών
Δυναμώνει τους συνδέσμους
Καταστρέφει τις ελεύθερες ρίζες
Αποθεραπεύει τραυματισμούς
Μειώνει το στρες
Ισορροπεί τα συναισθήματα
Βελτιώνει την κυκλοφορία
Αποτρέπει τους μυϊκούς σπασμούς
Ελαττώνει τον πόνο
Μειώνει τους χτύπους της καρδιάς
Εξομαλύνει τη λειτουργία της καρδιάς
Μειώνει την αρτηριακή πίεση
Βελτιώνει το άσθμα
Ανακουφίζει την βρογχίτιδα
Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα
Ανακουφίζει από ημικρανίες
Μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου
Βελτιώνει την ελαστικότητα του δέρματος
Βελτιώνει τη στάση του σώματος
Βελτιώνει την ευελιξία
Βοήθα την ισορροπία
Βελτιώνει τη μνήμη
Βοηθά στην πέψη
Βελτιώνει τη λειτουργία των νεφρών

Η θεμελιώδης στάση "Αγκαλιάζω το Δέντρο"

Tue, 23 Sep 2014 02:00:00 GMT

Η θεμελιώδης στάση των Εσωτερικών Πολεμικών Τεχνών γνωστή ως "Αγκαλιάζω το Δέντρο" ή Γι Τσουάν 意拳 (Yì Quán) που σημαίνει "Η Γροθιά της Πρόθεσης" είναι φαινομενικά απλή αλλά πραγματικά κρύβεται μια ολόκληρη τέχνη πίσω από αυτήν.

Ο ασκούμενος στέκεται με τα πέλματα παράλληλα και ανοιχτά στο άνοιγμα στο πλάτος των ώμων. Τα γόνατα είναι ελαφρώς λυγισμένα να τείνουν ελαφρά προς τα έξω σχηματίζοντας μια καμπυλωτή "αψίδα". Η μέση χαλαρώνει σα να πρόκειται να καθίσει κάποιος σε μια καρέκλα διατηρώντας έτσι μια ελαφρά πτύχωση της λεκάνης. Το βάρος είναι λίγο προς τα εμπρός, αλλά η σπονδυλική στήλη διατηρείται κάθετη. Οι αγκώνες να είναι λίγο ψηλά σαν να αγκαλιάζει κάποιος ένα δέντρο, αλλά τα δάχτυλα να μην είναι ενωμένα, να είναι ελαφρώς τεταμένα, αλλά όχι τεντωμένα. Όλες οι αρθρώσεις των χεριών να είναι χαλαρές και τα χέρια να "κλειδώνουν" από την βάση κάθε ωμοπλάτης ώστε να μένουν χωρίς να καταβάλλεται κάποια προσπάθεια, όλο το σώμα "βυθίζεται" και "ριζώνει" προς το έδαφος με τα δάχτυλα των ποδιών να "γραπώνουν τη γη". Η κορυφή του κεφαλιού αντίθετα τραβιέται - έλκεται ελαφρά προς τα πάνω προς τον ουρανό, ενώ το πηγούνι τραβιέται ταυτόχρονα ελαφρά προς τα μέσα. Το βλέμμα στον ορίζοντα. Φαινομενικά το σώμα είναι ακίνητο αλλά εσωτερικά - αδιόρατα πάλλεται η αναπνοή παντού και συνειδητά με το νου διευρύνεται σε όλο το σώμα. Η αναπνοή να γίνεται από τη μύτη εκτός αν υπάρχει αντένδειξη και η άκρη της γλώσσας να είναι ακουμπισμένη στον ουρανίσκο .

Στην αρχή πιθανόν να εμφανιστούν διάφορα φαινόμενα όπως τρεμούλιασμα στα πόδια καψίματα σε κάποια σημεία και πόνοι συνήθως σε ώμους και αυχένα λόγω της 'έντασης που συσσωρεύεται στην καθημερινότητα, επιμένοντας πέντε ή δέκα λεπτά το σώμα αρχίζει να αποκαλύπτει τα αδύνατα σημεία του και εκεί αρχίζει να μπαίνει σε λειτουργία ένας μηχανισμός αυτό - διόρθωσης των κακών συνηθειών στάσης τους σώματος ή πιθανών μπλοκαρισμάτων ενεργειακής φύσεως. Όταν είναι να ολοκληρώσουμε την άσκηση κατεβάζουμε απαλά τα χέρια και μαζεύουμε το αριστερό πόδι δίπλα στο δεξί. Σημαντικό σημείο, η ανάπαυση και η συναίσθηση της ενέργειας που ελευθερώνεται σε όλο το σώμα. Στην επανάληψη και η έμπειρα κάθε φορά εμβαθύνει την αίσθηση κάθε φορά όλο και πιο πολύ.

Πραγματικά θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο για αυτή την στάση, αλλά η εμπειρία δεν μεταφέρεται ούτε και έχει νόημα να μεταφερθεί γιατί πρέπει ο καθένας να ανακαλύψει το δικό του νόημα σε αυτή την μοναδική στάση που από πολλούς χαρακτηρίζεται ως η επιτομή του διαλογισμού συνδυασμένο με την σωματική άσκηση.

Τα πρακτικά οφέλη αμέτρητα πραγματικά, ανάμεσά τους αύξηση της οστικής μάζας, ενδυνάμωση ποδιών, διόρθωση προβλημάτων μέσης, διαχείριση κυκλοφορικής πίεσης κ.α. ωστόσο το σημαντικότερο είναι η αίσθηση ενοποίησης όλου του σώματος που μετά από κάποιο σημείο δεν νιώθει κανείς ξεκομμένα μέλη - κομμάτια ενός κορμιού αλλά μια διευρυμένη αίσθηση του σώματος στο περιβάλλον ελεύθερη από τον περιορισμό της μεμονωμένης αίσθησης του χεριού και του ποδιού, του μέσα και του έξω, του "εγώ" και του κόσμου που το περιβάλλει.

Όταν δε ο χρόνος σταματήσει (δεν μας απασχολεί) νιώθοντας να είμαστε περισσότερο μια ενεργειακή "μπάλα" παρά ένα υλικό κορμί τότε έχει επιτευχθεί μια ολοκληρωτική ένωση πνεύματος, σώματος και περιβάλλοντος που μάλλον είναι μάταιο να προσπαθήσει να περιγράψει κανείς με λέξεις.

Τάι Τσι Τσουάν - Η "Πρώτη Μορφή"

Sat, 28 Jun 2014 02:00:00 GMT

Η Πρωταρχική Μορφή Ται Τσι "Λάο Τζιά Γι Λου" 老架一路 (Lǎo Jià Yī Lù) είναι μια εξαιρετική μορφή εισαγωγής στο Τάι Τσι κατάλληλη τόσο για αρχάριους όσο και για προχωρημένους. Το σύνολο έχει σχεδιαστεί για να εξοικειώσει τον μαθητή με κάθε λεπτή απόχρωση μετακίνησης του σώματός του, καθώς και της σωστής στάσης σε κίνηση. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της ρουτίνας είναι ότι αν και φαίνεται μαλακή και εύκαμπτη, μέσα σε αυτό, υπάρχει τρομερή εσωτερική δύναμη. "Φαινομενικά απαλό, αλλά εσωτερικά σαν να έχει χάλυβα" 以柔为主, 柔中有钢 (Yǐ róu wéi zhǔ, róu zhōng yǒu gāng)

Η Λάο Τζιά είναι βασικό θεμέλιο της κατάρτισης του συστήματος Τσεν Τάι Τσι Τσουάν και είναι επίσης η μητρική μορφή όλων των άλλων μορφών Τάι Τσι Τσουάν. Το σύνολο περιέχει πολλές αργές και συνεχείς κινήσεις που χρησιμοποιούνται στις ρουτίνες άσκησης του Τσεν Τάι Τσι γνωστές ως "Τύλιγμα του Μεταξιού".

Η Λάο Τζιά επίσης περιέχει το λεγόμενο "Φα Τζιν", 發勁 (Fā Jìn), η οποία είναι η εκρηκτική απελευθέρωση της ραφιναρισμένης εσωτερικής δύναμης.

Η εκμάθηση της Λάο Τζιά είναι μπορεί να είναι συμπληρωματική για κάθε πολεμική τέχνη τόσο για της δυνατότητες αποθεραπείας του σώματος από επίπονη άσκηση όσο και σαν τέχνη αυτοάμυνας χάρη στις πολεμικές στρατηγικές που βρίσκονται εντός της μορφής και περιλαμβάνουν χτυπήματα, κλειδώματα αρθρώσεων και ρίψεις.

Οι κινήσεις της Λάο Τζιά τείνουν να είναι ευρύτερες, πιο επεκτατικές και λιγότερο πολύπλοκες από ότι οι άλλες μορφές Τσεν Τάι Τσι και ως εκ τούτου, πρέπει να μελετάται πρωτίστως αν θέλει κάποιος να εμβαθύνει στο Τάι Τσι σοβαρά. Περιλαμβάνει 6 μέρη και 75 κινήσεις σε σύνολο.

Η πρώτη ενότητα έχει 15 κινήσεις και εισάγει τον σπουδαστή στις διάφορες θέσεις των ποδιών. Κατά την εκτέλεση του Τσεν Τάι Τσι Τσουάν, οι θέσεις των ποδιών πρέπει να είναι οπτικά σαφής ως προς το πιο πόδι φέρει το βάρος του σώματος. Υπάρχουν θέσεις αριστερού και δεξιού τόξου, καθώς και κενών (άδειων από βάρος) θέσεων. Η κατανομή του βάρους για τις θέσεις "Τόξο" είναι συνήθως 70/30 μοιρασμένα τις εκατό του βάρους του σώματος ενώ οι "άδειες" στάσεις (χωρίς βάρος στο ένα πόδι) είναι συνήθως μοιρασμένο στο 90/10.

Το Γιν & Γιάνγκ στο διαλογισμό του Τάι Τσι

Fri, 28 Jun 2013 02:00:00 GMT

Το Τάι Τσι Τσούαν 太極拳 (Tài Jí Quán) περιλαμβάνει τον καθιστό διαλογισμό ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί "Γιν" 阴 (Yīn) και τον διαλογισμό στην κίνηση ο οποίος είναι "Γιάνγκ" 阳 (Yáng). Με τον Γιν - καθιστό διαλογισμό, δυναμώνουμε το "Γί" 意 (Yì), την "πρόθεση", δηλαδή μαθαίνουμε να ελέγχουμε το νου και να συγκεντρώνουμε κατά βούληση την ηλεκτρομαγνητική δύναμη του "Τσι" 气 (Qì) ανοικοδομώντας έτσι την επάρκειά του στο σώμα, σε υψηλά επίπεδα. Ο καθιστός διαλογισμός του Τάι Τσι Τσουάν μπορεί ακόμα να ανοίγει τις διαδρομές των αγωγών: Συγκεντρωτικού "Γιν" καναλιού - Ρεν Μέι 任脈 (Rèn Mài) και του Κυβερνητικού "Γιάνγκ" καναλιού - Ντου Μέι - 督脈 (Dū Mài), ώστε να αυξάνει σ' αυτούς η αποθήκευση του Τσι. Όταν το Τσι ρέει άφθονο σ' αυτά τα δυο κανάλια, επίσης και τα 12 κύρια κανάλια κυκλοφορίας του Τσι, θα είναι ενεργά, βελτιώνοντας έτσι ολόκληρη την απόδοση του σώματος. Η ανάπτυξη του Γι και του Τσι, μέσω του καθιστού διαλογισμού, είναι το θεμέλιο της φυσικής δύναμης του σώματος. Μόνο όταν το Τσι είναι δυνατό, μπορεί το φυσικό σώμα να αποδώσει σε ισχύ και δύναμη. Το Τσι είναι η Γιν άποψη της δύναμης, ενώ η φυσική εκδήλωση της, η Γιάνγκ.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτή τη θεωρία, ο διαλογισμός στην κίνηση, χαρακτηρίζεται σαν Γιάνγκ επειδή εκδηλώνει μέσω της δραστηριότητας του σώματος, το Γι και το Τσι που έχει αποθηκευτεί από τον Γιν καθιστό διαλογισμό.

Ο σωστός δρόμος της εξάσκησης του Τάι Τσι αποσκοπεί πάντα στην δυναμική εξισορρόπηση του Γιν και του Γιάνγκ, έτσι πρέπει να περιλαμβάνει εξίσου τόσο τον Γιν - καθιστό διαλογισμό όσο και την Γιάνγκ - φυσική εκδήλωση της κίνησης του σώματος. Πολλοί απ' αυτούς που ασκούνται στο Τάι Τσι ενώ γνωρίζουν τον καθιστό διαλογισμό, τον παραβλέπουν περιορίζοντας την εξάσκηση τους στο εξωτερικό μέρος της κινητικής δραστηριότητας. Δεν αντιλαμβάνονται ότι η καλλιέργεια του Γι και του Τσι είναι το κλειδί για την αποτελεσματικότητα των πρακτικών του Τσι Κουνγκ και της εκρηκτικής του δύναμης, Φα Τζιν 發勁 (Fā Jìn), στην εξάσκηση των πολεμικών τεχνών.

Τώρα, ο καθιστός διαλογισμός και ο διαλογισμός σε κίνηση, μπορούν επίσης να υποδιαιρεθούν, ο κάθε ένας, σε Γιν και Γιάνγκ.

Ο καθιστός διαλογισμός περιλαμβάνει: την ακινησία του σώματος (Γιν) και την δραστηριότητα του Γι και του Τσι (Γιάνγκ). Στον καθιστό διαλογισμό το σώμα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ακίνητο, χαλαρό και ήσυχο. Αυτή η κατάσταση ανοίγει τα κανάλια του Τσι και επιτρέπει στο Γι να οδηγήσει την ροή του Τσι δυναμικά χωρίς να λιμνάζει. Αυτή η ακινησία του φυσικού σώματος είναι Γιν. Όμως για την ανοικοδόμηση του Τσι και την δυναμική κυκλοφορία του χρειάζεται ένα ισχυρό Γι και μια κυκλοφορία του Τσι ενεργή και δραστήρια. Γι' αυτό η λειτουργία του Γι και του Τσι προσδιορίζεται ως Γιάνγκ.

Ο διαλογισμός σε κίνηση περιλαμβάνει τον νού (Γιν) και την κίνηση (Γιάνγκ). Στον διαλογισμό με κίνηση, αν και το σώμα βρίσκεται σε δράση, μέσω της φυσικής κίνησης, ο νούς θα πρέπει να διατηρηθεί ήρεμος έτσι ώστε να μπορεί να οδηγεί το Τσι απαλά και άνετα. Γι' αυτό η κίνηση του σώματος είναι Γιάνγκ, ενώ το ήσυχο μυαλό Γιν.

Το Γιν 阴 (Yīn) & Γιάνγκ 阳 (Yáng) στην αναπνοή του Τάι Τσι 太極 (Tài Jí)

Thu, 28 Jun 2012 02:00:00 GMT

Όσον αφορά την αναπνοή στο Τάι Τσι Τσουάν έχουμε δύο διαφορετικές μεθόδους. Την κανονική αναπνοή που χαρακτηρίζεται ως Γιν 阴 (Yīn) και την αντίστροφη αναπνοή που χαρακτηρίζεται ως Γιάνγκ 阳 (Yáng). Η όλη στρατηγική της ενεργειακής άσκησης "Τσι Κουνγκ" 软气功 (Qi Gong), βασίζεται στην αναπνοή. Ο τρόπος που συγχρονίζει κάποιος την αναπνοή του έχει να κάνει όχι μόνο με τον έλεγχο του σώματος του αλλά και με την αποτελεσματική χρήση και διακίνηση του "Τσι" 气 (Qi) - της ζωτικής μας δύναμης. Υπάρχουν δύο τρόποι αναπνοής που συνήθως χρησιμοποιούνται στο Τάι Τσι.

Ο πρώτος τρόπος ονομάζεται "κανονική κοιλιακή αναπνοή" ή "Βουδιστική αναπνοή", ενώ ο δεύτερος - ονομάζεται "αντίστροφη" - κοιλιακή αναπνοή ή "Ταοϊστική αναπνοή". Στην κανονική κοιλιακή αναπνοή, όταν εισπνέουμε η χαμηλή κοιλιακή χώρα - το λεγόμενο Ταν Τιέν 丹田 (Dān Τián) - διογκώνεται, ενώ στην εκπνοή μαζεύεται και τραβιέται προς τα μέσα. Αντίθετα τώρα, στην αντίστροφη αναπνοή η κοιλιακή χώρα μαζεύεται στην εισπνοή, ενώ εκτείνεται και σπρώχνεται προς τα έξω στην εκπνοή. Με την κανονική αναπνοή εύκολα μπορούμε να χαλαρώσουμε το σώμα και να αισθανθούμε άνετα, γι' αυτό και αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται συνήθως απ' αυτούς που ασκούν το Τάι Τσι μόνο για την υγεία του σώματος.

Όσον αφορά την αντίστροφη αναπνοή, πολλοί έχουν την λανθασμένη αντίληψη ότι αυτού του είδους η αναπνοή είναι ενάντια στον δρόμο του Ταό 道 (Dào) - τον "Φυσικό Δρόμο" αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Απλά αυτού του είδους η αναπνοή χρησιμοποιείται για διαφορετικούς σκοπούς. Προσπαθήστε αυτό το απλό πείραμα. Τοποθετήστε το ένα σας χέρι στην κοιλιά σας και το άλλο κρατήστε το μπροστά σας σαν να σπρώχνατε κάτι. Εισπνεύσετε βαθιά και όταν εκπνεύσετε φανταστείτε ότι σπρώχνετε ένα βαρύ αντικείμενο. Εύκολα διαπιστώνεται ότι όταν γίνετε η προσπάθεια να σπρώξτε με όση δύναμη είναι δυνατόν, αυτόματα χρησιμοποιείτε την αντίστροφη αναπνοή. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται και από τους αρσιβαρίστες. Αυτοί που εξασκούνται με βάρη τους βλέπουμε να ενισχύουν την κοιλιά τους με μια ζώνη, ακριβώς για να αυξήσουν την απόδοση τους σε δύναμη.

Η λογική της αντίστροφης αναπνοής είναι απλή. Μπορεί να οδηγήσει κανείς μια δυνατή ροή του Τσι στα άκρα του, και έτσι να ενισχύσει υπέρμετρα την δύναμη του, όταν συγχρόνως κατευθύνει την δύναμη του Τσι και στην περιοχή του Ταν Τιέν. Είναι νόμος της φυσικής ότι κάθε δράση εξισώνεται με μια ίση και αντίθετη αντίδραση. Αν ακόμα δεν έχετε πειστεί ακολουθήστε κι ένα άλλο πείραμα. Δοκιμάστε να φουσκώσετε ένα μπαλόνι και βάλτε το χέρι πάλι στην κοιλιά νια να δείτε πως κινείται. Έτσι βλέπουμε ότι η αντίστροφη αναπνοή δεν έχει τίποτα που να εναντιώνεται στον δρόμο του Ταό. Αυτός ο τρόπος αναπνοής θα πρέπει να χρησιμοποιείται κάθε φορά που θέλουμε να οδηγήσουμε το Τσι στα άκρα του σώματος και να κάνουμε αποτελεσματική χρήση της δύναμης, όπως στην περίπτωση αυτοάμυνας. Και επειδή εδώ έχουμε μια εκτόνωση του Τσι και την ενεργοποίηση του σώματος, αυτός ο τρόπος αναπνοής χαρακτηρίζεται ως Γιάνγκ.

Το Γιν 阴 (Yīn) & Γιάνγκ 阳 (Yáng) στην δύναμη "Τζιν" 勁 (Jìn) του Τάι Τσι 太極 (Tài Jí)

Tue, 28 Jun 2011 02:00:00 GMT

Ο ιδιαίτερος τύπος δύναμης που εφαρμόζεται στο Τάι Τσι Τσουάν 太極拳 (Tài Jí Quán) ο οποίος ονομάζεται "Τζιν" 勁 (Jìng), περιλαμβάνει το "Νέι Τζιν" 內勁 (Nèi Jìng) και το "Γουάι Τζιν" 外勁 (Wài Jìng) τα οποία χαρακτηρίζονται αντίστοιχα ως "αμυντικό" Τζιν (Γιν) και "επιθετικό" Τζιν (Γιάνγκ). Υπάρχουν δύο τρόποι να καθοριστεί το Γιν 阴 (Yīn) και Γιάνγκ 阳 (Yáng) στο "Τζιν", την "δύναμη" του Τάι Τσι. Ο πρώτος τρόπος αφορά το πως παράγεται το Τζιν ενώ ο δεύτερος προσδιορίζει το σκοπό που χρησιμοποιείται το Τζιν. Το Τάι Τσι μπορεί να χωριστεί σε Νέι Τζιν (εσωτερικό Τζιν ή εσωτερική δύναμη) το οποίο είναι Γιν και σε Γουάι Τζιν (εξωτερικό Τζιν ή εξωτερική δύναμη) το οποίο είναι Γιάνγκ.

Η εξάσκηση στο Νέι Τζιν είναι καθοριστικής σημασίας ώστε το Γουάι Τζιν να καταστεί ικανό να αποδώσει την μέγιστη του δύναμη. Το Νέι Τζιν περιλαμβάνει την καλλιέργεια του Τσι σε ένα υψηλό επίπεδε καθώς και τον τρόπο που μπορεί να οδηγηθεί το Τσι από το Ταν Τιέν στα άκρα, για την ενεργοποίηση των μυών. Στην εξάσκηση του Νέι Τζιν, σπουδαίο ρόλο έχει η χρήση του μυαλού, δηλαδή της πρόθεσης "Γί" 意 (Yì) και η μέθοδός του παραδίδεται από τους δασκάλους μονό στους μαθητές που θεωρούνται άξιοι εμπιστοσύνης.

Το Γουάι Τζιν περιέχει την τεχνική της κίνησης του Τζιν, το οποίο περιλαμβάνει τον σωστό τρόπο "ριζώματος" (τοποθέτησης στο έδαφος) καθώς και το πως να χρησιμοποιείται η μέση του σώματος για να οδηγηθεί το Τζιν από τα πόδια στα άκρα ώστε να εφαρμόζεται και να γίνεται αποτελεσματική χρήση αυτής της δύναμης. Αν χρησιμοποιήσουμε σαν αναλογία μια μηχανή, το Γουάι Τζιν σχετίζεται με το πόσο καλά είναι συναρμολογημένη η μηχανή, ενώ το Νέι Τζιν αφορά την ποσότητα της ενέργειας που είναι διαθέσιμη για την καύση. Να θυμάστε ότι η δύναμη και η αποτελεσματικότητα της μηχανής καθορίζεται από την χρήση της ενέργειας που διαθέτει.

Στην συνέχεια αν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε το Τζιν σύμφωνα με τον σκοπό που χρησιμοποιείται, τότε το "αμυντική" δύναμη "Σόου Τζιν" 守勁 (Shǒu Jìn) χαρακτηρίζεται ως "Γιν" ενώ η "επιθετική" δύναμη "Φα Τζιν" 發勁 (Fā Jìn) ως "Γιάνγκ". Το Τζιν επίσης μπορεί να χαρακτηριστεί σύμφωνα με το πως εκδηλώνεται. Για παράδειγμα ο Τζιν που προέρχεται πιο πολύ από τους μύες και όχι από το Τσι χαρακτηρίζεται ως "σκληρό" Τζιν (Γιάνγκ), ενώ το Τζιν το οποίο περιορίζει την χρήση των μυών στο ελάχιστο, χαρακτηρίζεται ως "μαλακό" Τζιν (Γιν).

Το μυστικό του Καν 坎 (Kǎn) - Νερό και Λι 離 (Lí) - Φωτιά, στο Τάι Τσι

Mon, 28 Mar 2011 02:00:00 GMT

Η ισορροπία του "Καν" 坎 (Kǎn) - "Λι" 離 (Lí) και του "Γιν" 阴 (Yīn) - "Γιάνγκ" 阳 (Yáng), είναι τα κλειδιά της επιτυχίας στο "Τσι Κουνγκ" 软气功 (Qi Gong) και η εξισορρόπησή τους είναι το κύριο αντικείμενο μελέτης κάθε εφαρμογής που έχει σχέση με αυτό το είδος των ασκήσεων.

Η εμπειρία των τελευταίων χιλίων χρόνων, έδειξε ότι αν ένας που εξασκεί το "Νέι Νταν Τσι Κουνγκ" επιθυμεί να ισορροπήσει αποτελεσματικά στον εαυτό του το Καν & Λι, πρέπει να μάθει να ελέγχει το Γι και να ρυθμίζει την αναπνοή του. Βέβαια, υπάρχουν μερικές τεχνικές τις οποίες παλαιότερα οι δάσκαλοι συνήθιζαν να τα κρατούν μυστικές και τις αποκάλυπταν στους μαθητές τους μόνο όταν είχαν κερδίσει πλήρως την εμπιστοσύνη τους. Ένα απ' αυτά τα μυστικά είναι η επαφή της γλώσσας με τον ουρανίσκο του στόματος. Αυτή η μέθοδος συνδέει τον Γιν Συγκεντρωτικό αγωγό με τον Γιάνγκ Κυβερνητικό αγωγό - δυο βασικές αποθήκες του Τσι στο σώμα. Χωρίς αυτή την σύνδεση, η κυκλοφορία του Τσι σταματά και λιμνάζει στην περιοχή του στόματος με αποτέλεσμα όλο το σώμα να γίνεται πολύ "Γιάνγκ".

Ένα άλλο μυστικό της εξάσκησης του Νέι Νταν, είναι η χρήση του Γι και της κίνησης στην περιοχή του περινέου και του πρωκτού - το λεγόμενο σημείο Χούι Γιν 會陰 (Huì Υīn). Όταν αυτό γίνεται με τον συγχρονισμό της σωστής αναπνοής τότε επέρχεται η εξισορρόπηση του Γιν και του Γιάνγκ στο σώμα. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ απλά με τον εξής τρόπο. Όταν χρησιμοποιείτε την κανονική αναπνοή (δείτε τους δυο τρόπους αναπνοής στο Τάι Τσι), συγχρόνως με την εισπνοή και την διόγκωση του Ταν Τιέν, σπρώξτε ελαφρά προς τα κάτω το σημείο Χούι Γιν και τον πρωκτό, ενώ όταν εκπνέετε ταυτόχρονα με το τράβηγμα του Ταν Τιέν προς τα μέσα, έλξτε ελαφρά το σημείο Χούι Γιν και τον πρωκτό. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το τράβηγμα δεν πρέπει γίνεται με τρόπο βίαιο γιατί αυτό ίσως προκαλέσει μπλοκάρισμα του Τσι στην περιοχή.

Η εξάσκηση του Τάι Τσι Τσουάν με κανονική αναπνοή χαλαρώνει το σώμα και το νου καθώς ανοίγει και τα 12 κύρια κανάλια της κυκλοφορίας του Τσι. Αυτό έχει πολύ θετική επίδραση στην υγεία. Στην κανονική αναπνοή, όπως είπαμε, όταν εισπνέουμε, η χαμηλή κοιλιακή χώρα μαζί με το σημείο Χούι Γιν και τον πρωκτό, εκτείνεται προς τα έξω και κάτω, όμως εδώ μπορούμε συγχρόνως να κάνουμε και χρήση τού Γι μας, κατευθύνοντας το Τσι νοερά κάτω στις πατούσες των ποδιών μας και από κει βαθύτερα ακόμα, μέσα στην γη. Στην εκπνοή, εκτός το τράβηγμα του Χούι Γιν και του περινέου προς τα μέσα, την ίδια στιγμή χρησιμοποιούμε το Γι γιά να οδηγήσουμε το Τσι προς τα πάνω ως την κορυφή του κεφαλιού, στο σημείο Πάι Χούι 百會(Bǎi Huì). Αυτός είναι ένας τρόπος για ηρεμία και διαύγεια που χρησιμοποιείται σε σχεδόν όλες τις πρακτικές του Τσι Κουνγκ. Η κανονική αναπνοή συνδιασμένη με την κίνηση, του σημείου Χούι Γιν και του πρωκτού, είναι το κλειδί του σωματικού και νοητικού καθησυχασμού, καθώς και ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους να αλλάξουμε το σώμα από Γιάνγκ σε Γιν.

Με την αντίστροφη κοιλιακή αναπνοή, στην εισπνοή, μαζεύουμε προς τα μέσα το Χούι Γιν και το περίνεο, ενώ αντίθετα στην εκπνοή, το Χούι Γιν και το περίνεο σπρώχνονται προς τα έξω. Κατά την εκπνοή το σώμα ενεργοποιείται και το Τσι στέλνεται προς τα έξω μέσω της επιδερμίδας, ενώ στην εισπνοή το Τσι εισέρχεται μέσα στο μυελό των οστών και στα εσωτερικά όργανα. Στην εισπνοή επίσης, το Τσι οδηγείται προς τα πάνω μέχρι τον εγκέφαλο διαμέσου της σπονδυλικής στήλης. Αν αυτό γίνει σωστά τότε μπορεί να νιώσουμε αισθήματα δροσιάς και φωτεινότητας καθώς και μια λεπτή αίσθηση ξυπνήματος. Η εκπνοή θα φέρει αισθήματα ζέστης, έκτασης, βάρους και βυθίσματος. Έτσι μπορούμε να δούμε ότι η εισπνοή είναι ένας τρόπος να γινόμαστε πιο Γιν, ενώ η εκπνοή είναι ένας τρόπος να γίνουμε πιο Γιάνγκ. Η εισπνοή είναι το "Καν" - Νερό, ενώ η εκπνοή είναι το "Λι" - Φωτιά.

Για να ολοκληρώσουμε, πρέπει να θυμόμαστε ότι κατά την διάρκεια της πρακτικής εξάσκησης του Τάι Τσι Τσουάν είναι σημαντικό η γλώσσα να είναι τοποθετημένη έτσι ώστε να αγγίζει το κέντρο του ουρανίσκου, ώστε να κλείνει το "κύκλωμα" των δυο αγωγών, Συγκεντρωτικού - Ρεν Μέι 任脈 (Rèn Mài) και Κυβερνητικού - Ντου Μέι - 督脈 (Dū Mài), πάντα όμως αυτό χωρίς να γίνεται με δύναμη, γιατί τότε είναι πιθανό να προκαλέσουμε ένταση και μπλοκάρισμα της κυκλοφορίας του Τσι. Επίσης πρέπει να θυμόμαστε να συγχρονίζουμε την κίνηση του σημείου Χούι Γιν και του πρωκτού με τον ρυθμό της αναπνοής μας. Όπως και σε όλα τα πράγματα, το προσωπικό "Γι" του καθενός, είναι το κλειδί της ισορροπίας του Γιν και Γιανγκ. Η κανονική αναπνοή είναι πιο αποτελεσματική στο να διακινεί το Τσι πάνω και κάτω, ενώ η αντίστροφη αναπνοή στο να κατευθύνει το Τσι προς τα μέσα και προς τα έξω.